Autor: SDK Sp. z o.o.

  • Koszty i opłacalność produkcji rybackiej.

    Produkcja rybacka.

    – Jednym z elementów zagospodarowania stawu rybnego obok walorów pozaprodukcyjnych jest dążność do uzyskania określonego dochodu.

    Hodowcy ryb w wielu przypadkach kierują się doświadczeniem  nabytym w produkcji poza rybackiej ( rolniczej czy usługowej ) podejmując często ryzykowne decyzje. Z braku doświadczenia o rybactwie kierują się niejednokrotnie intuicją , która nie zawsze przynosi sukces gospodarczo – hodowlany .

    Z tego względu konieczna jest znajomość podstawowych i niezbędnych reguł kalkulacji ekonomicznej mających zastosowanie w małych obiektach rybackich . Konieczna jest znajomość podstawowych kosztów oraz ich udział w produkcji ryb.

    KOSZTY .

    Wstępem do oceny opłacalności każdego przedsięwzięcia , w tym także produkcji ryb w stawach jest znajomość podstawowych kosztów.

    Dzielą się one na koszty stałe i zmienne . Koszty stałe zachowują tę samą wielkość w trakcie całego okresu produkcyjnego i są niezależne od liczebności ryb w stawie i wielkości prowadzonej produkcji . Zalicza się do nich odpisy amortyzacyjne , podatki stałe, czynsze dzierżawne , opłaty od środków trwałych i inne stałe opłaty.

    Amortyzacja – jest to stopniowe przenoszenie poniesionych kosztów produkcji w określonym czasie . Amortyzacji podlegają wszystkie środki trwałe , tzn. środki produkcji oznaczonej wartości pieniężnej , które nie zużywają się  w jednym sezonie produkcyjnym. Należą tu wszystkie budowle i urządzenia stawowe ( groble , mnichy ) kosiarki, maszyny , budynki , ogrodzenia itp.

    Koszty zmienne to koszty zmieniające się ze zmianą profilu lub zakresu produkcji . W chowie stawowym to koszty obsady , pasz , nawozów , leków, paliwa, energii elektrycznej , drobnych usług itp.

    W kalkulacji ekonomicznej produkcji rybackiej konieczne jest posługiwanie się jeszcze dwoma terminami : koszty jednostkowe i całkowite.

    Koszty jednostkowe to koszty przypadające na jednostkę produkcji rybackiej np. na 1 kg lub tonę wyprodukowanych ryb.

    Koszty całkowite stanowią sumę poniesionych kosztów stałych i zmiennych .

    Przez całkowite koszty produkcji – należy rozumieć koszty dotyczące działalności całego obiektu stawowego , związane zarówno z wykorzystaniem środków trwałych i obrotowych.

    STRUKTURA I WYSOKOŚĆ KOSZTÓW.

    Zarówno struktura jak i wysokość ponoszonych kosztów produkcji stawowej różnić się będzie min w gosp. o różnej wielkości oraz poziomie technologii produkcji.

    Duże gospodarstwa stawowe – powyżej 100 ha najważniejsze rodzaje kosztów obrotowych to koszty płac , pasz, amortyzacji , stanowiący z reguły ponad połowę ponoszonych kosztów. Uwagę zwracają zwłaszcza wysokie koszty paszy ( średnio 31,3 % ) , które zależnie od poziomu intensyfikacji produkcji i żywienia stanowić mogą nawet połowę i ( więcej ) kosztów całkowitych.

    W tej pozycji upatrywać należy największych możliwości oszczędności środków finansowych , poprzez stałe doskonalenie kultury środowiska oraz zmniejszenie zużycia paszy na jednostkę produkcji ( 1 kg karpia )

    PRÓG RENTOWNOŚCI PRODUKCJI .

    Podstawowym wskaźnikiem rentowności przedsięwzięcia jest próg rentowności , mówiący ile ryb trzeba wyprodukować i sprzedać , żeby nie stracić zainwestowanych pieniędzy. Inaczej mówiąc aby koszty i dochody były co najmniej równe.

    Biznesplan w rybactwie .

    Jeśli osoba zainteresowana rozwinięciem produkcji rybackiej chce zaciągnąć kredyt bankowy lub uzyskać fundusz państwowy lub zagraniczny – konieczne jest złożenie wniosku wraz z biznesplanem.

    Elementy składowe biznesplanu .

    Powinien on zawierać stałe, określone elementy , które są modyfikowane w zależności i charakteru przedsięwzięcia i potrzeb przyszłego partnera w interesie.

    Do podstawowych elementów należą :

    – cel i zakres przedsięwzięcia ( tu : produkcji )

    – historia gospodarstwa rybackiego

    – końcowy produkt lub rodzaj usług

    – rynek , klienci, konkurencja

    – wykonawcy i zarządzenia

    – procesy produkcji i organizacja usług

    – sposób finansowania i ocena efektywności ekonomicznej

    – forma prawa gospodarstwa

    – potencjalnego ryzyka i zagrożenia

    – załączniki

    Przedsiębiorstwa rybackie w systemie marketingu .

    Przedsiębiorstwa te różnią się w sposób zasadniczy od przedsiębiorstw rolnych czy zootechnicznych produkujące surowce spożywcze. W gospodarstwach rybackich nie ma alternatywy co produkować ( mięso- mleko-skóry ) , gdyż jest jedno zapotrzebowanie na określony produkt jakim jest ryba.

    W przypadku gospodarstw karpiowych jest to świąteczny karp , stosunkowo jeszcze rzadko sprzedawany w lecie. Dlatego w działaniach gosp. rybackiego na rzecz zbytu można wyróżnić :

    – kontakty i umowy z pośrednikami odbierającymi ryby

    – bezpośrednia sprzedaż blisko rynków zbytu i przyjęcie w zamian za większy zysk funkcji marketingowych pośredników obejmujących magazynowanie i przewóz ryb.

    WYMAGANIA I POTRZEBY KONSUMENTÓW RYB:

    Wobec restrukturyzacji gosp. narodowej , w tym rolnictwa z rybactwem oraz silnego zróżnicowania zamożności nabywców, pełna znajomość potrzeb i wymagań polskiego konsumenta ryb aktualnie nie jest znana. Znane są jedynie fragmentaryczne wiadomości z tego zakresu i to na ograniczonym terytorium kraju.

    Popyt na ryby charakteryzował się następującymi cechami :

    Najczęściej konsumenci kupowali karpie i pstrągi i to kilka razy w roku ( 37 % odpowiedzi ) kilka razy w miesiącu ( 19 % ) , a nawet raz w tygodniu ( 6 % )

    Poza pstrągiem i karpiem stosunkowo najczęściej kupowane były tanie gatunki ( płoć , leszcz, okoń ) , dostosowane do kieszeni konsumenta.

    Polscy konsumenci najczęściej widzieliby w sklepach karpie 20 % , pstrągi 17 5 oraz węgorze 14 %. W dalszej kolejności dość znacznym popytem cieszy się tradycyjnie sielawa , sandacz, szczupak ( po 10-11 % ) stosunkowo najmniejszy popyt miałyby : liny, konie , sieja, leszcze i płocie .

     

    Interesujące ,że ryby roślinożerne ( amur , tołpyga ) nie znalazły uznania .

    Wszystkie te ryby klienci najchętniej kupowaliby w sklepach rybnych 64 % nieliczni tylko widzą możliwość sprzedaży ich w sklepach spożywczo-mięsnych , u rybaka , na bazarach lub na ulicy.

    Istotną sprawą dla producenta jest ich forma przetworzenia produkowanych ryb , ponieważ ryby niepatroszone ( świeże, mrożone ) toleruje zaledwie co dziesiąty Polak.

    Najwięcej było zwolenników ryb patroszonych i filetów lub wędzonych ( łącznie 57 % ) przy czym liczba chętnych rośnie. Większość konsumentów uważa ,że ryby są stosunkowo drogie zwłaszcza w stosunku do innych produkcji mięsnych.

    Tylko co piętnastemu konsumentowi ceny ryb nie wydają się zbyt wygórowane.

    Pomimo regularnych różnic konsumentów i zrównoważonej dostępności poszczególnych gatunków , powyższe wyniki badań aktualnych upodobań polskich konsumentów winny wpłynąć na specjalizację produkcji i jej formy sprzedaży.

    Niezmiennie od lat obserwuje się w całym kraju nieustające zainteresowanie rolników i innych użytkowników wód tzw. przyzagrodowym chowem ryb w małych stawach karpiowych oraz w płytkich stawopodobnych zbiornikach wodnych .

    Zagospodarowanie rybackie małych zbiorników wodnych, w tym głównie stawów , poza chowem ryb ma wielu nieprzeliczalnych walorów pozarybackich o charakterze ekologiczno-środowiskowym , użytkowym oraz estetyczno-krajobrazowym. Do najważniejszych z nich należy wykorzystanie rolniczych nieużytków , małą retencję wodną , lokalne nawodnienie rolnicze i ogrodowe , chów ptactwa wodnego, utylizację ścieków gospodarskich , sporty wodne , rekreacje , wędkarstwo i inne. Nie bez znaczenia dla rolnika są korzyści rolniczo-rybackie , możliwe do uzyskania w każdym gospodarstwie rolnym.

    Chów ryb , oprócz produkcji na potrzeby własne pozwala na dostarczenie dodatkowych ilości cennych gatunków ryb na lokalny rynek, stanowiąc jednocześnie uboczne źródło dochodu dla użytkownika .

    Przyzagrodowy chów nie jest zajęciem skomplikowanym , jednak wymaga pewnego zasobu wiedzy podstawowej o warunkach życia ryb i ich potrzebach oraz procesach zachodzących w środowisku wodnym . Konieczna jest także znajomość podstawowych zasad budowy stawów oraz podstaw technologii chowu ryb. Jak wynika z zebranych na szkoleniach i kursach rybackich , nie wszystkie nowe inwestycje rybackie spełnią oczekiwania farmerów i hodowców stawowych. Przyczyną są głównie : wadliwy wybór terenu pod budowę stawu oraz niewłaściwe bądź „ oszczędnościowe „ wykonanie robót wodno-melioracyjnych. Mankamenty te , oprócz ograniczonych środków finansowych ( kredytów ) wynikają głownie z braku przygotowania oraz doświadczenia wodno-rybackiego.

    Hodowla ryb na potrzeby sprzedaży wymaga przygotowania odpowiednich warunków . Niezbędne jest zgłoszenie jej choćby do inspekcji weterynaryjnej. Nie każdy zarybiony staw oznacza towarową hodowlę ryb. Może on służyć również innym celom , na przykład prowadzeniu komercyjnego łowiska lub zwiększeniu atrakcyjności agroturystyki.

    Tego i wielu innych ciekawych rzeczy dowiecie się z książek dostępnych w naszym asortymencie.

    https://www.aquapoltech.pl/41-wiedza-i-literatura

    adres e-mail  : handel@sdk.com.pl tel. 601-661-089

    zdj. nautica.poznan.pl, nurkomania,fishingnews,wedkarstwo-forum,luxfish.pl, medianauka,pzw-przyjezierze.slupsk.pl,

    zdj. wikipedia.pl, sklep.smolinfish, firseafood, karpnax.pl, zarybianiestawu.pl

  • Porządki po zimie.

    Porządki po zimie.

    Tegoroczna zima była dla nas łaskawa .

    Wiosna zbliża się do nas małymi krokami.

    Nadchodzi czas wiosennych porządków w stawach ogrodowych i oczkach wodnych . O ile będzie sprzyjać aura to niektórzy z was będą musieli pomyśleć o tym wcześniej , gdyż temperatura na zewnątrz zrobi się przyjemnie dodatnia .

    Ci , którzy jesienią prawidłowo zabezpieczyli sprzęt przed zimą wraz z nadejściem wiosny będą mieli znacznie mniej pracy .

    Natomiast Ci, którzy nie pamiętali o wyjęciu i zabezpieczeniu sprzętu będą przede wszystkim musieli sprawdzić czy zima nie uszkodziła lub nie zniszczyła sprzętu pozostawionego w wodzie . Trzeba przejrzeć uszczelki , może też po uruchomieniu takiej pompy nastąpić przebicie. W takiej sytuacji trzeba to sprawdzić i w razie własnego bezpieczeństwa i wątpliwości należy skontaktować się z producentem , sklepem lub innym fachowcem.

    Filtry są ważnym elementem oczka wodnego, ponieważ oczyszczają wodę i usuwają zanieczyszczenia, które mogą zatruwać zbiornik. Jeśli jego praca jest zakłócona, mógłby to mieć poważne konsekwencje dla zdrowia i dla życia ryb i roślin akwarium.

    Trzeba sprawdzić , czy pompy zasilające fontannę lub filtry biologiczne są sprawne i można je bez przeszkód uruchomić . Pompy przez całą zimę powinny być przechowywane w pojemniku z wodą w temperaturze dodatniej.

    To wszystko należy uprzątnąć . Dobrze jest również wypompować wodę z dna za pomocą odkurzacza , usuwając nadmiar mułu i szlamu. Trzeba usunąć wszystkie suche liście , łodygi i kłącza.

    W ogrodzie należy oczyścić trawnik w naszym ogrodzie . Gdy trawa zostanie wygrabiona i oczyszczona możemy przystąpić do dalszych działań . Marzec/kwiecień to idealna pora na nawożenie , aerację i wertykulacje trawnika oraz dosiew trawy w miejscach , które uległy przerzedzeniu. Na przełomie marca i kwietnia ( w zależności od pogody ) wykonujemy pierwsze koszenie .

    Początek wiosny to również doskonały czas na założenie trawnika z rolki lub siewu . Pogoda w tym okresie częste opady i chłodniejsze dni sprzyjają ukorzenianiu się trawy. Wyczesanie trawy napowietrzy darń i pobudzi źdźbła do wzrostu , możemy w ten sposób przyciąć trawę , aż przy samej ziemi.

    W jaki sposób zadbasz o oczko wodne lub staw po zimie zaowocuje całym rokiem.

    Zbierając się za porządki warto zrobić wszystko po kolei, tak jak trzeba .

    Usuń martwe ryby i inne zwierzęta . Wiosenny wzrost temperatury wody spowoduje szybki rozkład padłych zwierząt , a to negatywnie wpłynie na organizmy żywe. Szczególnej uwagi wymagają zbiorniki małe i płytkie . W mniejszym stawie trudno utrzymać równowagę biologiczną , a tym samym czystą wodę.

    Po zimie musisz doprowadzić swoje oczko wodne do porządku, najlepszą porą na takie czynności jest okres od marca do maja . Marzec to najlepszy czas by w stawie zasadzić nowe rośliny . Obowiązuje zasada : idealnie by było , gdy ponad połowa powierzchni wody , a przynajmniej 1/3 była wolna od roślin.

    Na wiosnę musisz suche i zwiędłe części roślin przyciąć na wysokość ok. 10 cm.

    Wiosną usuń ze stawu glony i muł . Oczyszczeniem oczka zajmij się jednak dopiero wówczas , gdy temperatura wody wynosi powyżej 10 stopni Celsjusza , a większość ryb przebudziła się ze snu zimowego i jest aktywna. Teraz możesz rozpocząć oczyszczanie dna stawu : musisz usunąć liście, obumarłe części roślin i szlam.

    Po okresie zimowym należy wodzie przywrócić odpowiednią jakość.

    Trzeba regularnie sprawdzać parametry w oczku. Optymalny odczyn pH wynosi od 6,8 do 8,2 , prawidłowa twardość karbonowa – od 8 do 15 dH. Trzeba też zwrócić uwagę na zawartość składników odżywczych : ilość azotanów nie powinna przekroczyć 25 mg/l , fosforanów maks. 0,05 mg/l. Powyżej tych wartości dochodzi do intensywnego rozwoju glonów . Należy zadbać o odpowiednie obsadzenie stawu roślinami wodnymi. Jeśli nie jest to możliwe , trzeba regularnie zmieniać wodę w oczku. Najwygodniejszym rozwiązaniem tej sytuacji jest zamontowanie w stawie filtra.

    Dłuższe i coraz cieplejsze dni zachęcają do pracy w ogrodzie.

    Warto też wykonać czynności pielęgnacyjnych , dzięki którym rośliny będą mogły w pełni rozkwitnąć .

    Prac jest tak wiele , że warto je sobie ułatwić dobierając odpowiedni sprzęt . Nie zaszkodzi również poddać konserwacji inne elementy wyposażenia ogrodu, takie jak nawierzchnie czy meble ogrodowe. Te z tworzywa sztucznego , metalowe, drewniane czyścimy wodą z dodatkiem łagodnego detergentu . Silne zabrudzenia usuwamy strumieniem wody pod ciśnieniem . Meble z wikliny należy umyć miękką szczoteczką i wodą z dodatkiem kwasku cytrynowego . Nie należy używać do tego mydła, bo pozostawia ono biały nalot i wysusza wiklinę.

    Oczko wodne po zimie zazwyczaj nie wygląda najlepiej . Aby znów było atrakcyjną ozdobą naszego ogrodu , powinniśmy należycie przygotować je do nadchodzącego sezonu . Wiosenne prace w oczku wodnym proponujemy zacząć od sprawdzenia szczelności zbiornika. Jeśli posiadamy gotowy zbiornik wykonany z tworzywa sztucznego , do naprawy pęknięć możemy użyć włókna szklanego . Zanim ponownie napełnimy zbiornik musimy być pewni, że preparat już stwardniał , w przeciwnym razie może okazać się toksyczny dla roślin i zwierząt mieszkających w oczku.

    Aby zapobiec gniciu usuwamy gnijące resztki pokarmu dla ryb i resztki roślinne . W walce z glonami mogą nam pomóc również środki glonobójcze , nie powinniśmy ich nadużywać , ponieważ te środki mogą zahamować rozwój roślin w naszym oczku.

    Ryby, które zimowały w oczku wodnym zaczynamy karmić , gdy temperatura wody przekroczy 12 ⁰ C . Na początku podajemy małą ilość karmy i stopniowo ją zwiększamy , uważając by nie przekarmić ryb.

    Wiosną przychodzi pora na uruchomienie filtrów. Jeżeli jesienią wyciągnęliśmy je z oczka ( filtry wewnętrzne ) lub zakonserwowaliśmy wystarczy skontrolować ich stan techniczny i ewentualnie – jeszcze raz kontrolnie przepłukać wodą kranową. Należy również dokonać kontroli stanu napędzających filtry , fontanny i kaskady pomp. Jeżeli jesienią zostały zdemontowane , oczyszczone i były przechowywane w suchym pomieszczeniu wystarczy obejrzeć ich przewody zasilające i ewentualnie wymienić na nowe. Następnie można je zamontować w oczku wodnym.

    Wiosenną kontrolę sprzętu można zakończyć instalując zdemontowane jesienią ewentualne lampy podwodne oraz sterylizatory UV , choć te będą nam potrzebne zapewne dopiero  za 2-3 miesiące , gdy zacznie się intensywny rozwój glonów.

    Przeprowadzając jakiekolwiek prace porządkowe w swoim zbiorniku wodnym koniecznie pamiętaj o żywych stworzeniach , które tam się aktualnie znajdują .

    Oczka wodne w przededniu wiosny jest zbiornikiem , w którym są nader sprzyjające warunki do rozwoju glonów . Szczególnie jeśli :

    – zbiornik nie został na czas odmulony

    – część wody została podmieniona , ale nie ustabilizowano jej pH

    – filtry, pompy , sterylizatory UV zimowały poza zbiornikiem i nie rozpoczęły jeszcze pracy

    – nabrzeżne sitowie było zasilane nawozami i dostały się one wraz z opadami do zbiornika.

    Pamiętaj ! Na  oczyszczenie zbiornika ma także wpływ odpowiedni dobór roślin : im większa różnorodność tym lepsza jakość wody.

    Jak sadzić rośliny w oczku wodnym ?

    Najlepszą porą na sadzenie roślin do oczka jest wczesna wiosna. Nie powinno się wybierać żyznej ziemi ogrodowej , która jest doskonałą pożywką dla glonów.

    Sadzenie roślin bezpośrednio w gruncie jest możliwe , ale wpływa niekorzystnie na czystość wody , tworząc ją mulastą. Wybór wymaga uwzględnienia kilku istotnych kwestii związanych z wymaganiami siedliskowymi. Należy wziąć pod uwagę takie czynniki jak wilgotność powietrza i podłoża . Wokół sadzawki , która została wykonana z materiałów nieprzepuszczających wodę , nie sprawdzają się rośliny naturalnie rosnące nad brzegiem stawów czy jezior . Dlatego też najlepszym rozwiązaniem będą gatunki preferujące glebę umiarkowanie wilgotną , a za to wysoką wilgotność powietrza. Często spotykane rośliny przy oczku wodnym to : hosty, liliowiec rdzawy , trzykrotka Andersona, tarczownica tarczowata , języczka pomarańczowa , bergenia sercowata. Popularne rośliny oczyszczające oczko wodne zazwyczaj mają charakter roślin pływających . Wystarczy włożyć je do wody , w której wytwarzają mocno rozbudowane systemy korzeniowe. To właśnie one odpowiadają za ich zdolności czyszczące.

    Samoczyszczenie się wody w oczku wodnym nie jest możliwe bez odpowiedniej flory bakteryjnej . Niestety zima w znacznym stopniu ogranicza jej aktywność i przyczynia się do zmniejszenia kolonii pożytecznych bakterii. Zwykle kolonia odbudowuje się w sposób naturalny , ale jest to proces , który może potrwać aż 6 lub nawet 8 tygodni.

    Organizując wiosenne prace w oczku wodnym, należy wziąć pod uwagę energię i czas, jakie są nam potrzebne, aby je wykonać, i okres czasu, jaki potrzeba, by utrzymać oczko wodne w pełnej gotowości.

    Wszystkie te czynności zapewnią, że oczko wodne będzie zdrowe i piękne.

    W pięknym i zadbanym ogrodzie aż miło usiąść i odpocząć.

    Dlatego trzeba zabrać się do pracy, żeby można było „ zbierać plony „

    Jeśli chcą Państwo pomocy w doborze karmników, aeratorów lub innych produktów do napowietrzania stawów lub oczek wodnych to zapraszam : handel@sdk.com.pl lub 601-661-089

    zdj. forumoczkowodne.net,meblobranie.pl,twojogrodnik,lawner, radioolsztyn,forumogrodnicze,multihobby,zogrodemnaty,morele net, futuregardens.pl ,poradyogrodowe ,gardenspace,stolarkauskwarka,wiklinowymarket.

  • Wpis bez tytułu 2143

    TARGI i jeszcze raz targi.

    Pracowite dni : 

    14-15 lutego uczestniczyliśmy w targach we Włoszech .

    AQUAFARM 2024 – Pordenone Fiere- Centrum wystawowe Pordenone .

    Aquafarm co roku ma przyjemność gromadzić najważniejsze dane w zakresie badań i innowacji w sektorze akwakultury , algkultury i zrównoważonego rybołówstwa.

    Wiele tematów , aktualizacji i pomysłów poświęconych profesjonalistom i nowym wpisom w terenie.

    Siódma edycja Aquafarm , włoskiej międzynarodowej konferencji i targów odbyła się 14 -15 lutego w Centrum Wystawowym .

    Impreza odbyła się po raz pierwszy w 2017 roku.

    Dwudniowe wydarzenie jest dedykowane i zarezerwowane dla eurośródziemnomorskich zrównoważonych operatorów przemysłu akwakultury , jednej  z działalności w zakresie produkcji żywności o najwyższym tempie wzrostu na świecie.

    Kolejną wystawą na której byliśmy były Targi Rybne w Niemczech 25.02-27.02

    Targi rybne fish international odwiedza ponad 300 wystawców z 29 krajów prezentujących swoje  produkty w zakresie produkcji i przetwórstwa ryb, świeżych ryb i przysmaków .

    Na targi przyjeżdża ponad 12 000 odwiedzających z branż zarządzania rybołówstwem , handlu detalicznego i gastronomii , by skorzystać z okazji do uzyskania najnowszych informacji i dyskusji.

    FISH INTERNATIONAL :

    – daje handlowcom platformę , na której mogą uzyskać informacje o nowościach na rynku niemieckim oraz uzyskać dobry przegląd branży rybnej .

    – oferuje zróżnicowany i indywidualny asortyment ryb , aby dać handlowcom pomysły na lepsze pozycjonowanie rynku .

    – prezentuje skoncentrowany zestaw maszyn oraz pomocy technicznych i urządzeń dla małych i średnich przedsiębiorstw.

    – pokazuje szerokie spectrum konceptów dla sprzedawców i handlarzy ryb , które można znaleźć tylko w Bremen.

    – daje czas na rozmowę z innymi członkami branży rybnej.

    Miasto Bremen ( Brema ) w północnych Niemczech leży nad Rzeką Wezerą.

    Kryje w sobie całe mnóstwo ciekawostek . Jedenaste co do wielkości miasto Niemiec . Brema ma stojącego na jej straży rycerza , największe  w Europie Centrum Kosmiczne Brema , którego przejażdżki stwarzają iluzję podróżowania po wszechświecie , ma swoje piwo, wino i bezkofeinową kawę.

    Pordenone -miasto i gmina we Włoszech , w rejonie Friuli-Wenecja Julijska, w prowincji Pordenone .

     

    To malownicza gmina , która pulsuje życiem i jest świadectwem bogatej historii. Spacerując po wąskich , brukowanych uliczkach , można podziwiać pięknie zachowane budynki datowane na wieki . Zachwyca odwiedzających miasto harmonijnym połączeniem historii , kultury i piękna przyrody. Dla miłośników natury Pordeone oferuje wiele możliwości kontaktu z pięknem otaczającej przyrody . W pobliskich Dolomitach znajdują się trasy trekkingowe. Można też odkrywać bujne doliny , krystaliczne jeziora i surowe szczyty.

     

    Debata – wiosna 2024 w akwakulturze –  Rytwiany, jesteśmy tu od dziś ( 01.03 ) , gdzie w sobotę ( 02.03 ) będziemy prezentować sprzęt i urządzenia dla rybactwa stawowego. Firmy paszowe przedstawią ofertę na 2024 r.

    Rytwiany – to wieś położona w województwie świętokrzyskim , w powiecie staszowskim w gm. Rytwiany , położona nad rzeką Czarną Staszowską.

    Na terenie gminy znajdują się aż 132 obiekty zabytkowe .

    Do największych należą : zespoły dworskie otoczone okazałymi parkami w Sichowie Dużym i Rytwianach , gdzie obecnie mieści się hotel o wysokim standardzie , a także ruiny zamku wzniesionego ok 1436 roku, stara gorzelnia i młyn wodny.

    Także widzicie, że nie próżnujemy i robimy wszystko, żebyście o nas nie zapomnieli.

     

    AKWAKULTURA TO NASZA WSPÓLNA PRZYSZŁOŚĆ .

    Produkujemy sprzęt i urządzenia pod potrzeby hodowli rybactwa stawowego , transportu i przetwórstwa ryb, stałym kontaktom z hodowcami zawdzięczamy , że nasze produkty są modernizowane i unowocześniane .

    W procesie produkcyjnym uwzględniamy indywidulane potrzeby odbiorców.

    tel. 601-661-089 lub  (89) 646 – 05 -95, adres email : handel@sdk.com.pl

    Zapraszamy SDK OSTRÓDA.

    https://www.sdk.com.pl/oferta.html

    zdj. freednotravel.pl , echodnia.eu, lignanosabiovo.it

  • Łodzie rybackie.

    Łodzie rybackie.

    Urządzenia i sprzęt pomocniczy.

    W każdym większym obiekcie rybackim niezbędne są łodzie różnego typu i wielkości . Dotychczas w rybactwie przeważały łodzie drewniane o napędzie wiosłowym oraz częściowo motorowym ( silniki przyczepne ) . Ostatnio coraz częściej używane są łodzie z tworzyw sztucznych z uwagi na trwałość i niewielką masę.

    Nadal budowane są zasadniczo dwa typy łodzi : jeziorowe i stawowe . Jednak podział ten jest dość umowny. Najlepsze są płaskodenne łodzie stawowe o wymiarach dostosowanych do wielkości stawu oraz potrzeb ( nawożenie , żywienie , wapnowanie itp. ) Do obsługi stawu zwykle potrzebne są dwie łodzie : większa do przewożenia karmy i nawozów oraz mniejsza do połowów kontrolnych i kontroli jedzenia paszy przez ryby.

    Na małych stawach dla hodowców indywidualnych dobra jest bezpieczna i tania łódź paszowa z uchylnym dnem. Na większych stawach bardziej przydatne są łodzie paszowe samowyładowcze .

    W zbiornikach niespuszczalnych używa się łodzi jeziorowych przystosowanych do połowu ryb określonymi typami narzędzi . Rozróżniamy łodzie :

    wontonowe, żakowe, słępowe oraz przywłokowo-niewodowe. Na małych niespuszczalnych zbiornikach stosuje się zwykle łodzie wontonowe oraz żakowe.  Łodzie wymagają stałej konserwacji co gwarantuje bezpieczeństwo użytkowników. Łódź nie może mieć żadnych uszkodzeń burt , wręgów czy dna , ani nierówności i występów.

    Kiedy rejestrować łódkę ?

    W celu rejestracji konieczne jest złożenie wniosku do dowolnie organu rejestrującego , którym jest starosta albo właściwy polski związek sportowy ( Polski Związek Żeglarski, Polski Związek Motorowy i Narciarstwa Wodnego )

    Kto musi się rejestrować ?

    W skrócie :

    Zgodnie z ustawą o żegludze śródlądowej rejestracja wymagana jest w przypadku jednostek pływających ( w tym łodzi , jachtów, housbatów i skuterów wodnych ), w których długość jest większa niż 7,5 metra lub których moc napędu mechanicznego przekracza 15 kW.

    Należy zdawać sobie sprawę z tego, że łodzie wędkarskie objęte obowiązkiem rejestracyjnym w myśl ustawy należy rejestrować w terminie do 30 dni od ich nabycia. Na decyzję jaką wydaje organ o wpisaniu do rejestru można czekać kolejnych 30 dni od złożenia wniosku o rejestrację.

    Rejestracja jachtów i innych jednostek pływających o długości do 24 m.

    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o rejestracji jachtów i innych jednostek pływających o długości do 24 m obowiązkowi rejestracji podlega:

    • jacht oraz jednostka pływająca używana do amatorskiego połowu ryb, o długości większej niż 7,5 m lub napędzie mechanicznym o mocy większej niż 15 kW;
    • jednostka pływająca używana do połowów rybackich,
    • jednostka pływająca uprawiająca żeglugę poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

    – o ile nie posiada innej niż polska przynależności.

    • Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o rejestracji jachtów i innych jednostek pływających
      o długości do 24 m obowiązkowi rejestracji, o którym mowa w art. 3 ust. 1, nie podlega:
    • jednostka pływająca przeznaczona wyłącznie do regat i zawodów sportowych, posiadająca klasę regatową i ważny certyfikat wydany przez polski związek sportowy albo podmiot właściwy dla państwa bandery jachtu oraz regatowa łódź wiosłowa;
    • jednostka pływająca napędzana wyłącznie siłą ludzkich mięśni;
    • deska surfingowa, deska z żaglem lub inna podobna jednostka pływająca.
    • Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o rejestracji jachtów i innych jednostek pływających o długości do 24 m jednostka pływająca o długości do 24 m, która nie podlega obowiązkowi rejestracji, może być zarejestrowana na wniosek właściciela.

    Jaką wybrać łódkę wędkarską ?

    – Najlepsza będzie uniwersalna i mobilna . Powinna być idealnie dobrana rozmiarem i łatwa do przewiezienia na przyczepce za samochodem osobowym.

    Na co zwrócić uwagę przy zakupie łodzi ?

    Wybierając łódkę należy oczywiście zwrócić uwagę na bezpieczeństwo jej użytkowana , ale dobrze , by również była stabilna i wygodna.

    My ze swojej strony polecamy nasze łodzie , które zostały zaprojektowane według wypróbowanych wzorów . Użyty do produkcji materiał i rozwiązania konstrukcyjne zapewniają im ponad 20 – letnią trwałość przy minimalnej konserwacji . Wychodząc naprzeciw potrzebom klienta oferujemy różne zabudowy wnętrza :

    dla hodowców karpi, dla rybaków jeziorowych ( wyposażenie w silnik lub windę )

    Każdy typ łodzi może być wyposażony w wiosła i dulki oraz pawęź przygotowaną do instalacji silnika przyczepnego.

    1. Łódź wędkarska 3, 7 m SDK FB 4-4

    dł. 3,7 m ,szer. -1,33 m, wyporność 450 kg, waga 80 kg.

    1. Łódź paszowa FB 6-8

    dł.6,05 m ,szer. 1,5 m , wyporność 750 kg, waga 100 kg.

    1. Łódź paszowa FB 6-15

    dł. 6,05 m , szer.2,4 m, wyporność 1500 kg, waga 200 kg.

     

    4. Łódź samowyładowcza SDK AFB 6-8

    dł.6,05 m, szer. 1,5 m, wyporność 1500 kg, waga 400 kg.

    1. Łódź niewodowa 6,05 m SDK FB 7-14

    dł. 6,4 m , szer.1,8 m, wyporność 800 kg, waga 180 kg.

    zdj. www.personalart.pl

    Po więcej informacji zapraszam pod numer tel. 601-661-089 lub tel. 48 (89) 646 – 05 -95.

    Zachęcam również do wysyłania zapytań pod adres e- mail : handel@sdk.com.pl

  • Wiadomości o pstrągu.

    Wiadomości o pstrągu.

    INKUBACJA I WYLĘG PSTRĄGA

    Ikra pstrąga potokowego to delikatne jajeczka o średnicy ok. 3-4 mm. Inkubacja ikry to proces , który trwa od 430 do 450 stopniodni. ( Oznacza całkowitą temp. wody podczas inkubacji ikry ) W ciekach o stałej wyższej temp. , jak np. ok 8 stopni , proces ten trwa ok. 2 miesięcy , podczas gdy w bardzo zimnych ciekach , których temp. zimą nie przekracza 5 stopni może trwać prawie 4 miesiące. Po zakończeniu procesu inkubacji z jajeczek wylęgują się małe pstrągi w postaci larwalnej , które nie są w stanie samodzielnie zdobywać pożywienia. W tym okresie posiadają woreczek żółciowy , który zapewnia pstrągowi niezbędne składniki odżywcze. Wraz z rozwojem pstrąga woreczek żółciowy zanika , a rybka zaczyna szukać pożywienia.

    Młode pstrągi zwykle pozostają w pobliżu miejsca , gdzie się wykluły szukając pokarmu i chroniąc się przed drapieżnikami. W tym okresie pstrągi są szczególnie wrażliwe na zmiany warunków środowiska  takie jak zanieczyszczenia , brak pokarmu , wahania temp wody.  Wzrost pstrąga w okresie tuż po wylęgu jest bardzo szybki . W ciągu kilku tygodni małe pstrągi zwiększają swoją masę kilkukrotnie i osiągają długość ok 4-6 cm. Wypatrywanie wylęgu pstrąga może być ciekawym , lecz trudnym zajęciem dla każdego miłośnika przyrody.

    Okres ochronny pstrąga potokowego trwa od 1 września do 31 stycznia, w niektórych częściach kraju trwa od 1 stycznia do 31 grudnia.

    Zrównoważone zarządzanie zasobami wodnymi nieodłącznie wymaga odpowiedniego podejścia do ochrony w celu zachowania różnorodności organizmów wodnych , w tym oczywiście ryb. Jednym z elementów kontrolujących zrównoważoną gospodarką rybacką są okresy ochronne regulując czas, w którym łowienie danych gatunków ryb jest zabronione , głównie po to, aby umożliwić im swobodne dotarcie na tarliska i rozmnażanie.

    Pstrąg tęczowy został sprowadzony do Europy z Ameryki z końcem XIX wieku.

    Pstrąg tęczowy (Oncorhynchus mykiss, tęczowiec) to gatunek ryby z rodziny łososiowatych. Co ciekawe ubarwienie pstrąga tęczowego zależy od wieku i miejsca przebywania. Jest to niezwykle ceniona ryba w gospodarce.  Pstrąg tęczowy jest hodowany w specjalnych zbiornikach wodnych, gdzie jest dokładnie kontrolowany proces karmienia i warunki hodowli. Ze względu na to, że  jest bogatym źródłem białka, witaminy D, kwasów tłuszczowych omega-3 i mikroelementów, takich jak żelazo, cynk i selen — jest jednym z najważniejszych gatunków ryb hodowlanych.

    Ryby te są drapieżnikami i odżywiają się owadami. Ponadto żywią się także:

    Łowienie pstrągów potokowych na początku sezonu cieszy się ogromnym zainteresowaniem. Nic więc dziwnego, że styczeń i luty ściąga nad potokowe rzeki tłumy ludzi. Ryby w tym czasie , po niedawno odbytym tarle nie są w najlepszej kondycji. Na bardziej jałowych rzekach są mocno wychudzone i często niezbyt chętne do aktywnego pobierania pokarmu, którego w tym okresie jest jak na lekarstwo. Ale pomimo tego pstrągowanie ma swój niepowtarzalny urok i trudno jest je odpuścić na początku sezonu.

     Pstrąg potokowy to rodzima dla Polski ryba . Charakteryzuje się smukłym, torpedowatym kształtem ciała. Ubarwienie , zazwyczaj ciemniejszy grzbiet , w kolorach od zielonkowego do brązowego , pokrywają ciemne plamy . Na jaśniejszych bokach , plamy są czerwone , często z jasną obwódką. Naturalne barwy ułatwiają ochronę przed naturalnymi zagrożeniami ze strony przyrody, a także pozwalają rybie na maskowanie się w wodzie . Pstrągi potokowe to typowe drapieżniki . Nie lubią ostrego światła słonecznego, dlatego żerują najaktywniej wcześnie rano i w pochmurne dni. Są bardzo płochliwe i mają doskonały wzrok, potrafią dostrzec zbliżającego się brzegiem człowieka z odległości kilku metrów. Dlatego koncentrują się w ławicy , zazwyczaj na środku stawu lub przy mnichu w części wylotowej wody. Również ukrywają się w zagłębieniach i naturalnych dołach , gdzie czują się bezpiecznie.

     

    W warunkach hodowlanych tarło odbywa się w wylęgarni po odłowieniu tarlaków – czyli ryb gotowych do rozrodu . Następnie świeżo wylęgły narybek hodowany jest w specjalnych basenach , a kiedy podrośnie wpuszczany jest do stawu.

    PSTRĄG TĘCZOWY ( PSTRĄG ŁOSOSIOWY )  Jest to ryba o wysokich wymaganiach tlenowych , gdyż spadek tlenu wpływa na aktywność ryby , jej apetyt , a tym samym na wzrost. Optymalna temperatura wody to + 14 ⁰ C. Pstrągi karmimy pełnowartościowymi mieszankami treściwymi.

    Pstrąg tęczowy osiąga zazwyczaj długość do ok. 50 cm i przeciętną wagę ok. 3 kg. Żyje ok. 10 lat przez cały ten czas rośnie nieprzerwanie i może osiągnąć nawet 12 kg. Cały cykl produkcyjny trwa ok. 18 miesięcy od inkubacji ikry do osiągnięcia odpowiedniej masy ciała.

    PSTRĄG HODOWLANY – Pstrągi należą do ryb słodkowodnych . Hodowlane są zarówno w stawach jak i rzekach. Pełne cykle chowu obejmują okres od tarła przez wylęg , aż po sprzedaż.

    Woda do hodowli pstrąga musi być czysta i dobrze natleniona , dlatego zwykle konieczne jest stosowanie dodatkowych urządzeń filtrujących. Powinna być chłodna i najlepiej płynąca . Z tego powodu stawy często zlokalizowane są blisko naturalnych biegów rzek i potoków lub wykorzystują je , a woda jest filtrowana i ponownie uzdatnienia.

    zdj . kuchnieswiata, rumia.eu,radiowroclaw,portaltatrzanski,zlotaporcja,rynekrolny.

  • PANIE I PANOWIE JEDZMY RYBĘ NA ZDROWIE.

    PANIE I PANOWIE JEDZMY RYBĘ NA ZDROWIE.

    Dlaczego ryby powinny być obecne w naszej diecie ?

    Jak często ryby pojawiają się na Waszych stołach ?

    Wiem, że nie wszyscy zdają sobie sprawę z obecności ryb w swojej diecie.

    Ryby i ich pozytywny wpływ na nasze zdrowie :

    Ryby zawierają między innymi kwasy tłuszczowe omega – 3 , które są niezbędne do pracy mózgu i serca oraz wiele witamin i minerałów , takich jak fosfor , magnez ,żelazo , potas.

    Chude ryby są bogatsze w witaminy z grupy B, które rozpuszczają się w wodzie natomiast tłuste są źródłem witamin rozpuszczalnych w tłuszczu wit. A, D, E.

    Ryby morskie dostarczają jod , który zapobiega chorobom tarczycy . Są one bardzo ważne w profilaktyce chorób serca i układu krążenia . Kwasy omega 3 poprawiają wzrok oraz niezastąpione w profilaktyce i leczenia osteoporozy.

    Organizm potrzebuje 2 g kwasów omega – 3 dziennie , a sam ich nie wytwarza.

    Są nieocenionym wsparciem w chorobach autoimmunologicznych , schorzeniach sercowo- naczyniowych i wszelkich problemach skórnych.

    Wspiera też tworzenie komórek odpowiedzialnych za odpieranie ataków bakterii i wirusów.

    Wystarczy spożywać porcję ryby 2 razy w tygodniu.

    Tłuste ryby tj. halibut, łosoś, makrela, sardynka, szprot i śledź mają najwięcej kwasów omega 3.

    Halibut – żyje na  bardzo dużych głębokościach. Najlepiej odnajdują się na głębokości 200-1600 metrów . Ciekawostką jest , że niewiele populacji zamieszkuje również wody naszego rodzimego Morza Bałtyckiego.

     

    Łosoś – odżywiają się skorupiakami i rybami , a w młodszym stadium skorupiakami planktonowymi i larwami owadów.

    Podczas tarła samice łososi zmieniają ubarwienie na czerwonawe , a ich żuchwa przybiera kształt haka.

     

    Makrela – gdyby makrele nie stanowiły tak wielkiego przysmaku na całym świecie , większość z nich mogłaby dożyć nawet 20 lat. Makrele są bardzo delikatnymi stworzeniami i nawet jeśli wędkarz je wypuści , może okazać się ,że jej narządy wewnętrzne zostały za bardzo zniszczone podczas łowienia , by przeżyła.

     

    Sardynka – odżywiają się planktonem. Występuje tylko w ławicach . Na noc ławica sardynek schodzi głębiej. Za dnia żeruje bliżej powierzchni. Żyje nawet 15 lat. Sardynka jest podstawą diety wielu morskich organizmów takich jak delfiny, makrele, tuńczyki, rekiny.

     

    Szproty – latem pływają na głębokości 10-50 m, a zimą zanurzają się nawet do 150 m . Żyją mniej więcej do 6 lat. Szprot może być nazywany szprotką – ten termin biologiczny używany jest do określenia tego samego gatunku ryb.

    Śledzie – odżywiają się planktonem, małymi skorupiakami i larwami innych ryb .

    W dzień i w nocy przemierzają podwodny świat w poszukiwaniu pokarmu . Ikra śledzi jest dość ciężka i lepka łatwo opada na dno i się do niego przytwierdza.

    Dorsz – ta drapieżna ryba preferuje dobrze zasolone , natlenione i chłodne wody. Wyklute z jaj kilkumilimetrowe larwy są zupełnie pozbawione ochrony unoszone biernie przez prądy morskie muszą przeżyć kolejne kilkanaście miesięcy narażone na atak całego arsenału drapieżników w tym przedstawicieli własnego gatunku . Dorsz jest drapieżnikiem . Żywi się głównie rybami z rodzimy śledziowatych , babkowatych , makrelami, narybkiem ryb dorszowatych , skorupiakami . Powszechny jest kanibalizm. Celują zwłaszcza w te większe osobniki.

    Są doskonałym źródłem białka . Ryby są niskokaloryczne . Nawet te najbardziej tłuste ryby zawierają mniej kcal od chudego mięsa.

    Jakie ryby wybierać ?

    Świeże, w puszkach czy wędzone ?

    Ryby w konserwach zachowują większość składników odżywczych .

    Puszka sardynek zalecana jest osobom zmagającym się np. osteoporozą, a już tuńczyk zawiera choćby 50 % mniej wit. D w stosunku do ryby świeżej .

    Ryby wędzone – zawierają ważne składniki odżywcze , trzeba pamiętać , że zawierają dużo soli i są ciężkostrawne. To ważna informacja dla osób chorujących na nadciśnienie tętnicze , problemy jelitowe i chorobę wrzodową żołądka .

    Wędzenie to jedna z tradycyjnych metod ich obróbki termicznej . Polega na nasyceniu danego produktu składnikiem dymu drzewnego i odpowiednim wysuszeniu. Wyróżniamy wędzenie na zimno i gorąco. Oba te sposoby nadają rybie niezwykłego aromatu, charakterystycznego smaku i zabarwienia, odpowiedniej konsystencji . Dobrze uwędzona ryba oporna jest na procesy jełczenia ,a skórka chroni przed wnikaniem drobnoustrojów do wnętrza produktu.

    Ryba w puszkach – Ryba nawet zamknięta w puszce zachowuje wszystkie swoje właściwości. Jest źródłem pełnowartościowego białka.

    Kluczowe znaczenie ma skład takiej konserwy. Przed zakupem warto dokładnie przeanalizować skład i wybrać te , które mają najmniej chemicznych dodatków. Jedną z niewątpliwych zalet ryb w puszcze to ich dostępność , wygoda i szybkość w przygotowywaniu posiłku. Ryba w puszcze jest na pewno tanim i łatwo dostępnym produktem. Można z niej przyrządzać kanapki, sałatki i wiele

    innych potraw.

    RYBY RZECZNE :

    Polskie ryby słodkowodne należą do różnych rodzin, ale najczęściej zalicza się do karpiowatych . Poza tym występują także ryby należące do rodzin : ciernikowate , łososiowate, okoniowate, piskorzate, minogowate, jesiotrowate, sumowate, szczupakowate.

    Najpopularniejsze ryby rzeczne, gatunki obejmuje takie osobniki jak kiełbie, płotki, jelce, okonie , płocie, jazie, pstrągi, węgorze, leszcze, liny i karasie.

    Karp  – mięso karpia jest zdrowsze od łososia . Żywią się larwami owadów, glonami, skorupiakami, mięczakami. Jesienią zanurzają się w najgłębsze miejsce zbiornika wodnego i tam pozostaje do wiosny.

    Jak poznać świeżą rybę ?

    Najlepsze są ryby świeże – bezpośrednio złowione .

    – zapach – świeża ryba posiada tylko charakterystyczny zapach własny i woń wody morskiej.

    – oczy – przejrzyste , o błyszczących zaznaczonych źrenicach .

    – skrzela – czerwone, jasno lub ciemnoróżowe.

    – skóra – lśniąca, śliska , bez uszkodzeń , z przylegającymi łuskami.

    – mięso – sprężyste i elastyczne .

    – ości – mięso powinno przylegać do ości.

    – test wody – gdy włożymy rybę do naczynia z wodą , świeża – zatonie , nieświeża zostanie na powierzchni.

    Jakie ryby lubimy najbardziej ?

    W Polsce królują śledzie i mintaje, chętnie sięgamy również po łososia, makrelę , tuńczyka, dorsza czarnego , pstrąga i karpia.

    Dlaczego warto jeść ryby ?

    Dlatego, że zawierają wiele składników odżywczych ważnych dla organizmu, a ich spożycie przynosi wymierne korzyści dla zdrowia, potwierdzone licznymi wynikami badań naukowych. Pamiętaj, że ryby są bardzo dobrym źródłem składników odżywczych- trzeba pamiętać jaką rybę kupujemy i jak ją przyrządzamy. Najlepszym wyborem będą świeże ryby, nie musisz się obawiać ryb wędzonych i puszkowanych w ograniczonych ilościach. Pamiętaj też , że korzyści ze spożycia ryb znacznie przewyższają zagrożenia.

    Dlaczego nie jadamy ryb ?

    –  Kłopoty z przyrządzaniem – patroszenie, filetowanie, specyficzny zapach w trakcie smażenia.

    – kłopotliwa konsumpcja – ze względu na ości

    – zbyt ubogą ofertę – często dostępne są ryby mrożone

    – stosunkowo wysoką cenę co do ceny mięsa i drobiu.

     

    zdj. ekologia.pl, pudzypl, poprostupycha.com.pl,medianauka.pl,agroindustry.pl,biznesinteria.pl, fb.

  • Wpis bez tytułu 2022

    Dziś kontynuacja wpisu na temat zimowania ryb.

    METODY ZIMOWANIA RYB

    – w specjalnych stawach ( zimochowach ) o dostatecznej głębokości .

    – bez odłowu jesiennego . Odłów ryb z przesadki II przeprowadza się wiosną następnego roku ( kwiecień ) lub nawet na przełomie maja i czerwca .

    Warunkiem stosowania tej metody zimowania jest także odpowiednia głębokość stawu narybkowego.

    – w stawach kroczkowych lub towarowych – obsadzonych jesienią bezpośrednio po odłowie tych stawów . Są trzy warunki dobrego zimowania ryb w tych stawach : stały dopływ wody zimą , brak twardej roślinności wodnej i niezbyt zamulone dno ; przynajmniej 30-40 % powierzchni stawów o głębokości 1,8 – 2,5 m. Metoda ta jest dość rzadko stosowana ( zwykle z konieczności )

    – w jednym stawie w ciągu dwu kolejnych po sobie następujących zim ( metoda dwusezonowych obsad ) Ze względu na ryzyko zamulenia dna i nasilenie występowania chorób pasożytniczych w drugim roku raczej nie zaleca się tego sposobu.

    – w basenach i pojemnikach różnego typu i wielkości – o kontrolowanym przepływie i temperaturze wody.

    Wymagania dla stawów zimowych są następujące :

    – stały i odpowiedni ilościowo oraz jakościowo dopływ świeżej wody

    – indywidualny ( niezależny ) system nawodnienia

    – dobra wymiana wody w całych stawie ( zwłaszcza rogach stawu )

    – niezamulone dno : twarde , mineralne bez nadmiaru osadów dennych.

    – średnia głębokość , co najmniej 160-180 cm , z czego 1/3 powierzchni zimochowu o głębokości 1,8 -2, 5 m

    Przygotowanie , pielęgnacja, zalew i obsadzenie stawów zimowych obejmują :

    – dokładne wykoszenie i usunięcie roślinności wodnej z dna , łowisk oraz skarp.

    – w razie zamulenia albo przegłębień należy nadać im spadek 3-5 % , co zapewnia lepsze warunki do odłowu :

    – renowację doprowadzalników , ich wykoszenie, pogłębienie i dezynfekcję

    – dezynfekcje wapnem palonym łowiska i dna stawowego po odłowie lub we wrześniu , z jednoczesnym przepłukaniem tuż przed zalewem jesiennym

    – przygotowanie karmnisk naturalnych do zimowo- wiosennego żywienia ryb

    – utrzymywanie dobrego osuszenia i wysokiej kultury dna

    – stałą kontrolę szczelności mnichów i grobel

    – napełnienie wody zimochowu najpóźniej do połowy września , ale nie później niż przed wpuszczeniem materiału obsadowego. Wodę należy wpuszczać przez przepłukane filtry kamienno- żwirowe ( lub przynajmniej przez gęste kraty ) zwłaszcza do zimochów narybkowych.

    – dezynfekcja stawu i urządzeń bezpośrednio po odłowach ( np. mlekiem wapiennym w ilości 2-5 t/ha )

    Hibernacja , inaczej sen zimowy – jest stanem braku aktywności i obniżenia metabolizmu u zwierząt , charakteryzuje się niższą temperaturą ciała , spowolnieniem tempa oddychania oraz przemiany materii.

    Pozwala to zaoszczędzić energię , zwłaszcza zimą trudno jest zdobyć pożywienie . W naszym klimacie kilkanaście gatunków zwierząt musi zapaść w sen lub odrętwienie aby przetrwać nadchodzące mrozy . Kluczem do sukcesu , a więc obudzenie się w dobrej kondycji na wiosnę – jest zgromadzenie odpowiednio dużych zapasów. Wybór strategii zależy od tego, czy zwierzę zapada w sen głęboki , kilkumiesięczny czy w przerywaną co jakiś czas drzemkę. Zasadą jest ,że ryby żyjące w wodach zimnych np. górskich , w zimie tylko nieznacznie zmniejszają swoją aktywność , natomiast ryby jeziorne w okresie zimy słabiej żerują , a nawet przestają.

    zdj. zielonydomek.pl, ladnydom.pl,forumogrodowe,victus.pl,leroymerlin,lenartpawel

  • ZIMOWANIE RYB

    Warunki klimatyczne Polski uniemożliwiają uzyskanie karpi towarowych w pierwszym roku ich życia. Konieczne jest przetrzymywanie materiału obsadowego , także tarlaków przez zimę.

    W tym czasie zimujące ryby są narażone na wiele niebezpieczeństw , w wyniku których zmniejsza się masa ich ciała , a niektóre słabsze gatunki sną. Do zasadniczych przyczyn strat zimowych ryb należą cztery grupy czynników :

    – ujemny wpływ środowiska wodnego

    – zły stan fizjologiczny ryb

    – mechaniczne urazy i szkodzenia ciała

    – choroby , pasożyty, drapieżniki i szkodniki wodne.

    Źródłem dotkliwych strat zimowych jest nieodpowiedni stan fizjologiczny zimujących ryb. O nadmiernym wychudzeniu świadczy m.in. ostry grzbiet , wpadnięte oczy i boki tułowia oraz niewielka masa ciała w stosunku do długości.

    Dlatego podstawowe znaczenia dla pomyślnego zimowania ryb ma ich kondycja , a zwłaszcza zawartość tłuszczu w ciele. Wskaźnikiem dobrego odżywienia ryby jest cienka warstwa tłuszczu w wątrobie i przewodzie pokarmowym.

    Przyczyną złego zimowania ryb są również błędy w żywieniu jak np. zbyt późne rozpoczynanie , jednostronne i małokaloryczne żywienie. Ryby o niewielkiej masie jednostkowej są mniej odporne na zimowanie niż ryby cięższe .

    Urazy mechaniczne ciała ryb – jest to grupa czynników istotnie wpływających na przebieg zimowania ryb . Na ciele w miejscach uszkodzonych pojawia się pleśniawka , która może spowodować znaczne osłabienie , a nawet śnięcie ryb.

    Choroby, pasożyty , szkodniki i naturalni wrogowie ryb – także istotnie wpływają na wynik zimowania. Dlatego też znajomość stanu zdrowotnego ryb obsadowych  ma duże znaczenie dla jego przebiegu.

    Przygotowanie , pielęgnacja , zalew i obsadzanie stawów zimowych obejmują :

    – dokładne wykoszenie i usunięcie roślinności wodnej z dna , łowiska oraz skarp

    – w razie zamulenia albo pogłębień należy nadać im spadek

    – renowację doprowadzalników , ich wykoszenie , pogłębienie i dezynfekcję

    – dezynfekcję wapnem palonym łowiska i dna stawowego po odłowie lub we wrześniu , z jednoczesnym przepłukaniem tuż przed zalewem jesiennym

    – przygotowanie karmisk naturalnych do zimowo-wiosennego żywienia

    – utrzymywanie dobrego osuszenia i wysokiej kultury dna

    – stałą kontrolę szczelności mnichów i grobel

    – napełniania wodą zimochowu najpóźniej do połowy września , ale nie później niż miesiąc przed wpuszczeniem materiału obsadowego. Wodę należy wpuszczać przez przepłukane filtry kamienno- żwirowe ( lub przynajmniej przez gęste kraty ) , zwłaszcza do zimochowów narybkowych

    – dezynfekcję stawu i urządzeń bezpośrednio po odłowach ( np. mlekiem wapiennych w ilości 2-5 t/ha )

    Zimowanie ryb w stawach bez dopływu wody

    Hodowcy ryb są nieraz zmuszeni do zimowania ryb w zbiorniku nieprzepływowym.

    Ryzyko masowego śnięcia ryb w takim zbiorniku jest bardzo duże , należy więc unikać takiego zimowania i szukać innych rozwiązań.

    Jeśli konieczne jest stosowanie tej metody, liczebność obsady musi być dostosowana do zawartości tlenu w całej objętości wody w zbiorniku. Przed zamarznięciem zbiornika woda ma możliwość dodatkowego natleniania się bezpośredni kontakt z powietrzem atmosferycznym.

    Natomiast po zamarznięciu stawu zimujące ryby korzystać mogą tylko z tlenu zawartego w wodzie , którego ilość maleć będzie proporcjonalnie do gęstości obsady oraz natężenia procesów gnilnych w dnie. Zwykle w styczniu – lutym zaczyna brakować tlenu i rozpoczynają się masowe śnięcia ryb. Dlatego ten sposób zimowania dopuszczalny jest jedynie w zbiornikach , w których zawartość  tlenu podczas całej zimy nie spada poniżej 3 mg/dm 3 , co zwykle przy braku dopływu – rzadko się zdarza. Z uwagi na olbrzymie ryzyko przyduchy , wskazane jest też by zbiorniki takie znajdowały się w pobliżu zabudowań i wyposażone były w awaryjne urządzenia napowietrzające.

    Zasady obsadzania , kontroli i odławiania zimochowów

    W zimochowach poszczególne roczniki i gatunki ryb hodowlanych gospodarstwa powinny być obsadzone oddzielnie. W miarę możliwości wskazane jest też niemieszanie w jednym stawie ryb słabo i dobrze odżywionych lub też bardzo dużego i drobnego narybku.

    Zimochowy powinny być odłowione natychmiast po spłynięciu lodów i nie później niż do 20-25 kwietnia , a w rejonach północno-wschodnich do połowy maja.

    Opieka nad zimującymi rybami polega na :

    – kąpieli w roztworach odkażających przed obsadzeniem w zimochowach

    – zapewnieniu regularnego dopływu wody oraz stałego poziomu wody przez odśnieżanie dopływu wody oraz usuwanie oblodzenia z mnichów

    – utrzymywanie odpowiedniej zawartości tlenu w wodzie . Sygnałem przyduchy w zimochowie są pojawiające się u powierzchni owady wodne : płoszczyca, pluskolec, grzbietopławek, pływak żółtobrzeżek, kałużnica i biała ryba.

    – zapewnienie dostępu światła słonecznego w głąb stawów poprzez zgarnianie śniegu , wybijanie przerębli w lodzie.

    – stosowanie rozmrażaczy mechanicznych lub wietrznych , a także sprężarek lub pomp

    – natychmiastowym wapnowaniu wody na dopływie zimochowu

    – dokarmianiu ryb paszą wysokobiałkową zadawaną do zimochowu

    – karmieniu od wczesnej wiosny ryb podejrzanych o posocznicę paszą leczniczą z dodatkiem antybiotyku

    – pobieraniu co 1-2 tygodnie prób wody do określania zawartości tlenu , pH, temperatury oraz prób ryb do badań zdrowotnych na pasożyty

    – stałym obserwowaniu zachowania się ryb w stawie i natychmiastowym podejmowaniu działań zapobiegawczych.

    zdj : radio.opole.pl, wiadomościdziennik.pl, www.roślinyakwariowe.pl, pzw.lubaczow.pl, światmakro.com,medianauka.pl, katowice.wyborcza.pl

  • Warunki transportu i przechowywania ryb.

    Warunki transportu i przechowywania ryb.

    Transport i przechowywanie ryb .

     

    Właściwy transport i odpowiednie warunki przechowywania ryb są bardzo ważne.

    Ten rodzaj transportu wymaga odpowiednich samochodów- basenów napełnionych wodą.

    Ilość dostosowana do pojemności basenu , gdyż przeładowanie basenu grozi uduszeniem ryb wskutek małej ilości tlenu w wodzie.

    Przewóz ryb to jedno z ważniejszych zagadnień w branży rybnej , ponieważ odpowiednie warunki transportu są niezbędne do zapewnienia dobrostanu zwierząt oraz ich ilości i świeżości podczas dostawy do odbiorców. Ryby są delikatnymi zwierzętami , dlatego ich transport wymaga przygotowania i zapewnienia odpowiednich warunków , takich jak odpowiednia temperatura , dostarczenie tlenu do wody i ochrona przed uszkodzeniami.

    W przypadku żywych ryb optymalna temperatura wody wynosi od 0 °  C do 15 ° .

    Nowoczesne baseny dla spełnienia rygorystycznych wymogów Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi , dotyczących transportu żywych ryb charakteryzują się skomplikowaną budową.

    Głównymi elementami basenów są :

    Luk spustowy wraz z osłoną termiczną , pokrywą górną wraz z zamknięciem i blokadą , zawór spustowy.

    Baseny do transportu żywych ryb wykonane są z laminatu poliestrowo szklanego.

    Ryby przewozi się najczęściej w wodzie , przy czym niezbędna ilość wody zależna jest od :

    – gatunku i wielkości ryb

    – temperatury wody i pory roku – wzrost temperatury powoduje szybsze zużycie tlenu

    – wieku ryb – ryby młodsze zużywają więcej tlenu niż starsze

    – stopnia wypełnienia przewodu pokarmowego – ryby najedzone potrzebują więcej tlenu ( nie należy ich przed transportem karmić )

    – czasu trwania transportu – żywe ryby mogą być przewożone na niewielkie odległości bez napowietrzania ( z wyjątkiem pory letniej ) na dalszą odległość – w wodzie sztucznie napowietrzanej .

    Zważone ryby należy wolno i ostrożnie wpuszczać do basenów transportowych .

    Załadunek ryb do basenów może odbywać się w temperaturze otoczenia nie niższej niż – 2 ° C

    i nie dłużej niż godzinę .

    Wyładowanie ryb .

    Po przewiezieniu materiału w miejsce należy najpierw  wyrównać temperaturę wody w basenie do temperatury wody w osadzonym stawie, jeśli różnica między nimi jest większa niż 2-3 ° C

    Poza wyrównaniem ciepłoty w pojemnikach transportowych dobre wyniki daje też stopniowe przyzwyczajanie ryb do składu chemicznego wody w nowym środowisku .

    Okres adaptacji powinien trwać co najmniej 1 dobę.

    Odnosi się szczególnie do narybku , gatunków wrażliwych na trudne warunki przewożenia i ryb osłabionych .

    Przez jeden tydzień po rozładunku należy monitorować apetyt ,zachowanie , ewentualne choroby i śmiertelności związane z transportem.

    Dokumentacja powinna obejmować :

    – godzinę rozpoczęcia i zakończenia podróży

    – gatunek,  wielkość i liczbę załadowanych ryb

    – liczbę zwierząt rannych podczas załadunku, przewozu, rozładunku .

    – trasę transportu

    – godzinę i miejsce odprowadzenia lub uzupełniania wody

    – zużycie dodatkowego tlenu

    – kluczowe parametry jakościowe wody , szczególnie temperaturę przed załadunkiem i po nim, w regularnych odstępach czasu podróży , a także temperaturę wody docelowej przed rozładunek

    – dowód czyszczenia i dezynfekcji zbiorników .

  • KARP HODOWLANY

    KARP HODOWLANY

    Karp z pewnością jest gatunkiem , który ma przyszłość . Wymaga jednak wsparcia , w zakresie promocji funkcji pozaprodukcyjnych , jakie pełni stawowa gospodarka karpiowa. Bowiem produkcja karpi to gospodarka wielofunkcyjna , która dostarcza ogółowi społeczeństwa szereg korzyści . Do najważniejszych funkcji pozaprodukcyjnych należy zaliczyć : retencję wody, wspieranie różnorodności biologicznej środowiska przed negatywnymi skutkami zmian klimatycznych , ochronę przeciwpowodziową .

    Ten zakres działalności stawów typu karpiowego wymaga wspierania ze środków publicznych , ponieważ wszyscy czerpiemy z tego tytułu korzyści w postaci tzw . usług ekosystemowych.

    Z pewnością jedną z najbardziej cennych usług prośrodowiskowych świadczonych przez stawy karpiowe jest retencjonowanie wody.  Według różnych szacunków ilości wody , jaka corocznie magazynowana jest w stawach typu karpiowego waha się w granicach od 1.000.000.000 metrów sześciennych do 1.500.000.000 metrów sześciennych .

    Jest to ilość dwukrotnie większa niż pojemność zbiornika Solina , a trzy razy większa od kubatury zbiornika Włocławek. Co istotne stawy karpiowe są zbiornikami rozproszonymi na terenie całego kraju , zatrzymują wodę lokalnie i oddają ją z powrotem do środowiska. Stanowią doskonale funkcjonujące systemowe narzędzie małej retencji wody , ale koszty utrzymania tego systemu w całości ponoszą hodowcy karpi. Koszty utrzymania zbiorników zaporowych pokrywane są ze środków państwa, więc na podobnej zasadzie również stawy karpiowe powinny uzyskać formę dotacji.

    Odejście sieci handlowych od obrotu żywymi karpiami spowodowało prawdziwą zapaść cenową na rynku karpiowym w 2021 roku.

    Przetwórstwo ryb w naszym kraju jest skupione na północy, nad morzem . Z kolei regiony o największej produkcji karpi to Lubelszczyzna , Opolszczyzna , Śląsk.

    Obecnie działania promujące spożycie karpi finansowane są z dwóch podstawowych źródeł. Pierwszym są środki z funduszu sektorowego programu operacyjnego dla rybactwa.  Drugie źródło stanowią środki wpłacane przez hodowców od wartości sprzedawanych ryb. Niezależnie od źródeł finansowania działania takie powinny objąć promowanie samego karpia i jego spożycie.

    Karp hodowany jest w warunkach , które można określić jako bardzo naturalne . Stawy karpiowe mają wszelkie walory , aby uzyskiwane z nich ryby nazywać ekologicznymi . Stawy karpiowe dają bardzo duże możliwości integrowania chowu karpi z chowem innych gatunków , które są obecnie na rynku bardzo poszukiwane w ujęciu całorocznym , w tym jesiotr , sandacz, okoń czy pstrąg.

    Karp jako produkt akwakultury jest elementem łańcucha produkcji żywności i głównie w celu konsumpcji przez człowieka jest od wieków produkowany.

    Mięso karpia jest bardzo bogate w składniki . W karpiu  znajdziemy witaminę C , wir. B1,niacynę ,wit.B6,kwas foliowy, wapń, magnez, cynk i wiele innych .

    Przyjmuje się ,że dwa posiłki w tygodniu przygotowane z ryb i spożyte skutecznie zaspokajają jego zapotrzebowanie na wymienione składniki.

    Karp ze względu na jędrne , soczyste, smaczne i dietetyczne mięso ma duże znaczenie gospodarcze, stanowiąc 3/4 ogólnej produkcji ryb słodkowodnych kraju.

    Obecnie rozróżnia się cztery odmiany ułuszczenia :

    drobnołuskie – znane także jako pełnołuskie

    lustrzenie – z kilkunastoma kombinacjami ułożenia łusek

    rzędowe lub liniowe

    nagie – lub bezłuskie , gołe, golce , dawniej skórzaki.

    Karp jest rybą o bokobocznie ścieśnionym , w warunkach hodowlanych silnie wygrzbieconym. Ubarwienie karpia zmienia się od jasnożółtego do ciemnobrunatnego w zależności od pochodzenia , wieku i środowiska.

    Zalety hodowlane karpi :

    Z najważniejszych zalet można wymienić następujące :

    Duże zdolności wzrostowe, duża odporność na manipulacje i czynności hodowlane , odporność na trudne warunki środowiskowe, wskazuje odporność na pasożyty i choroby ryb, brak drapieżności ( nie pożera innych ryb ) , wykorzystanie wszystkich zasobów pokarmowych stawu – karp jest wszystkożerny , spożywa zarówno plankton jak i faunę denną oraz nasiona roślin. Dobrze melioruje dno stawowe gdyż jest rybą żerującą w dnie . Dość późno osiąga dojrzałość płciową, zapada w sen zimowy – ma to duże znaczenie gospodarcze , gdyż pozwala w jesieni na ciasne zmagazynowanie dużej ilości ryb na okres świąteczny oraz przetrzymywanie obsad w zimie na małej powierzchni stawowej. W tym czasie stawy letnie przez 5-6 miesięcy „ odpoczywają „ ( mineralizacja osadów ) i wraz z urządzeniami hydrotechnicznymi mogą być poddawane remontom , odkażaniu lub zabiegom agrotechnicznym.

    zdj .www.pap.pl,beszamel.pl,kapitankonrad.pl rtwg.org,otwarteklatki.pl, bryla.pl , drpapieznik.pl,angloo.com