Autor: SDK Sp. z o.o.

Oczko wodne w ogrodzie jest oczkiem 🙂 w głowie każdego ogrodnika. To najbardziej efektowny element każdego ogrodu. Niestety jest również najtrudniejszy w utrzymaniu i wymaga dużo prac pielęgnacyjnych.

Aby oczko wodne zawsze przyciągało spojrzenia konieczna jest odpowiednia pielęgnacja dostosowana do pory roku .

Jesienią trzeba przygotować je na okres zimowy.

W okresie od września do listopada , wokół oczka wodnego robi się spokojniej . Niemniej jednak czeka nas trochę pracy, aby przygotować staw i żyjące w nim rośliny i zwierzęta na okres zimowy.

Najpóźniej w październiku powinieneś zdemontować urządzenia techniczne zamontowane w stawie nie głębiej niż 60 cm. Przed przeniesieniem ich w cieplejsze miejsce sprawdź , czy prawidłowo działają.

Przygotowujemy rośliny do zimy , wycinamy zżółknięte i suche części roślin . Na zimę w zbiorniku możemy pozostawić jedynie rośliny mrozoodporne.

Kiedy z drzew i krzewów zaczną opadać liście , warto przykryć cały zbiornik siatką , aby nie trzeba było ich później wybierać. Siatka powinna mieć oczko o średnicy ok 1 cm.

Oczko wodne zmienia się w miarę upływu lat, a także podlega wyraźnym zmianom pod wpływem zmieniających się pór roku. Te zmiany wynikające z sezonowości naszego klimatu decydują o wielu zabiegach pielęgnacyjnych , które należy wykonać w oczku wodnym , by zapewnić jego prawidłowe funkcjonowanie .

Czystość w oczku wodnym to podstawa . Niezależnie od pory roku o tym jak wygląda i funkcjonuje decydują przeprowadzone zabiegi pielęgnacyjne.

Porządek wpływa na wytworzenie się i utrzymanie równowagi biologicznej .

Oczko wodne jako zamknięty ( na ogół ) sztuczny ekosystem jest narażone na gromadzenie się materii organicznej , co w konsekwencji prowadzi do pogarszania jakości wody , zmniejsza jego przeźroczystość , może wpłynąć również na pojawienie się nieprzyjemnego zapachu . Mętna woda słabo przepuszcza promienie słoneczne , niezbędne do fotosyntezy. Rozkładająca się materia organiczna pochłania tlen, co w skrajnych przypadkach może powodować śnięcie ryb na skutek uduszenia się . Wszelkie zaniedbania w pielęgnacji oczka są szczególnie niebezpieczne w okresie zimy , dlatego też jesień to okres intensywnych prac porządkowych.

Należy pamiętać ,że przygotowując oczko wodne do zimy inaczej będziemy postępować jeśli mamy niewielkie zbiorniki wodne , a inaczej w przypadku głębszych oczek. W przypadku płytkich zbiorników najlepszym rozwiązaniem jest wypompowanie wody i schowanie wyposażenia technicznego.

Posiadacze głębokich oczek wodnych muszą podjąć kroki , pozwolą w oczku przezimować rybom i roślinom.

Coraz krótsze jesienne dni , niższe temperatury i mniej światła wpływa na procesy życiowe roślin wodnych. Część z nich zginie przy pierwszych mrozach.

Obumieranie roślinności wodnej powoduje , że do oczka trafia duża ilość materii organicznej. Jeśli w sąsiedztwie oczka wodnego rosną drzewa i krzewy trzeba liczyć się z koniecznością usuwania opadających liści .

Przygotowujemy rośliny do zimy . Wycinamy zżółknięte i suche części roślin. Na zimę w zbiorniku możemy pozostawić jedynie rośliny mrozoodporne.

Jak zadbać o ryby ?

Jesienią stopniowo ograniczamy ilość wsypywanego rybom pokarmu, a gdy temperatura wody spada poniżej 10 ° C zaprzestajemy karmienia. W takiej temperaturze ryby zapadają w odrętwienie i przestają żerować .Niezjedzony pokarm pozostanie na dnie , gnijąc i zanieczyszczając wodę.

Zanim jednak to nastąpi warto pamiętać o ich dobrym karmieniu , by zdołały zmagazynować odpowiednią ilość zapasów do przetrwania zimy . Podany pokarm powinien być szybko i w całości zjedzony.

Jak oczyścić oczko wodne z mułu ?

Jest to konieczne przede wszystkim w małych oczkach wodnych . Nie tylko dlatego, że muł je bardzo spłyca i wygląda to nieestetycznie , ale także dlatego, że powstają w nim trujące gazy, między innymi siarkowodór.

Przed oczyszczeniem oczka wypompowujemy z niego dwie trzecie wody . Wygarniamy muł szuflą . Wygodne w użyciu są odkurzacze do oczek wodnych.

Ryby zimujące w oczku wodnym  : z płytkich i niedużych oczek wodnych do 1 m głębokości ryby należy przezimować poza stawem, a wodę wypompować.

Dbajcie o oczko wodne już dziś , by całym rokiem cieszyć się jego urokiem.

zdj. muratordom, magazynakwarium.pl, sprzedajemy.pl, eska.pl, fulo.pl, zielonyogrodek.pl,wabrzezno.com,ogrodniktomek.pl

Przetwarzanie ryb jest trudne i wymaga wielu poziomów produkcji.

Każdy poziom wymaga specjalnego sprzętu i wykwalifikowanego technika.

TECHNOLOGIA PRODUKCJI.

– Odłowy , obsady, transport i inne manipulacje rybami .

Osoby , które są zatrudnione w produkcji w gospodarstwie rybackim powinny być przeszkolone w zakresie dobrostanu ryb. Celem zapewnienia dobrostanu ryb wszelkie manipulacje nimi należy ograniczyć do minimum , wynikającego z charakteru produkcji.

Manipulacje należy wykonywać z zachowaniem należytej ostrożności , bez narażania ryb na niepotrzebny stres . Zbiorniki i narzędzia transportowe używane do prac manipulacyjnych nie mogą powodować uszkodzeń ciała ryb.

Należy dostosować je do wielkości odławianych ryb , charakteru prowadzonych manipulacji, systematycznie konserwować myć i dezynfekować.

Baseny transportowe powinny być wyposażone w system natleniania ( ewentualnie napowietrzania ) , celem zapewnienia dobrostanu przewożonych ryb .

Transport ryb powinien odbywać się pod nadzorem osoby posiadającą wiedzę i doświadczenie w tym zakresie. Woda wykorzystywana do transportu ryb powinna mieć temperaturę , zawartość tlenu oraz jakość odpowiednią dla danego gatunku ryb . Hodowcy ryb powinni prowadzić i przechowywać dokumentację dotyczącą przewozu ryb poza obręb gospodarstwa , zawierającą w szczególności informacje o gatunku , ilości i pochodzeniu transportowanych ryb oraz miejscu transportu.

Hodowla organizmów pochodzenia wodnego jest istotnym elementem sektora produkcji żywności. Akwakultura , bo o niej mowa zaopatruje rynek w wysokiej jakości surowiec , który jest cennym źródłem białka , niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych z grupy omega – 3 oraz innych ważnych składników odżywczych.

Przetwórstwo ryb w Polsce w ostatnich latach rozwija się bardzo dynamicznie. Polscy przetwórcy wykorzystali maksymalnie potencjał produkcyjny branży przetwórstwa rybnego.

Ostatni raport FAO „ The State of World Fisherier and Aquaculture 2022 „ pokazuje , że globalne spożycie ryb i owoców morza osiągnęło w 2022 roku 20,2 kg na osobę.

To wynik dwukrotnie wyższy niż pięć dekad temu. Mimo ,że spożycie ryb w Polsce rośnie , to nadal daleko nam do światowych liderów.

Największymi konsumentami ryb na świecie są Peru , Chile i Islandia, gdzie średnia na osobę przypada 20 kg rocznie. Polska nie podąża jednak za tym samym wzorcem. Pomimo dostępu do szerokiej gamy ryb i łowisk Polacy spożywają ich znacznie mniej niż wynosi średnia krajowa.

Spożycie ryb na świecie od lat systematycznie rośnie , a wpływ na to mają wysokie wartości odżywcze ryb , rosnąca świadomość zdrowotna i rozwój akwakultury.

W 2022 roku nastąpił spadek spożycia ryb ( – 8 % ) jako rezultat malejących dochodów społeczeństwa i relatywnie wysokich cen w stosunku do innych rodzajów mięsa.

Na rentowność branży negatywny wpływ miał drastyczny wzrost cen surowców i energii.

Sytuacja zaczęła się poprawiać pod koniec 2022 roku, gdy ceny surowców przestały rosnąć , a jednocześnie podwyżki cen umożliwiły obronienie marż.

Wzrost tego rynku ma być stymulowany dzięki wysokim wartościom odżywczym ryb , rozwojowi akwakultury oraz rosnącym zainteresowaniem zdrowym trybem życia.

Korzyści zdrowotne wynikające ze spożycia ryb wraz z rosnącą świadomością zdrowotną społeczeństwa są głównymi czynnikami wzrostu rynku przetwórstwa rybnego.

Zmianie uległo znaczenie tego co kupujemy i jemy- żywność ma nie tylko zaspokajać głód , lecz także dostarczać cennych wartości odżywczych , pomagać budować odporność czy działać korzystnie na samopoczucie.

Według zaleceń Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa ryby jako posiłek powinny się znaleźć na stołach , co najmniej dwa razy w tygodniu.

Dieta bogata w ryby zalecana jest osobom starszym, a także w dietoterapii wielu schorzeń.

Więc jedzmy ryby na zdrowie.

zdj. fakt.pl, lowiskawpolsce.pl,zdj.dobresuplementy.com.pl

Wrzesień – przyszedł bardzo szybko , trzeba przygotowywać ogród do spoczynku . Jest dobry czas by spokojnie zrobić porządek w naszym oczku wodnym .

Konserwacja stawu jest konieczna by uniknąć awarii sprzętu , rozrostowi roślin , pojawieniu się martwych ryb i pojawieniu się glonów. Usuwamy opadłe liście i martwe części roślin wodnych . Zalegające resztki roślinne zatruwają wodę , a rozkładające się zabierają niezbędny tlen rybom i roślinom.

Nawet jeśli w pobliżu naszego zbiornika nie ma drzew to możemy być pewni, że liście zostaną przyniesione przez wiatr. Zabieg sprzątania liści należy wykonywać na tyle często , by liście nie zdążyły opaść na dno , wtedy jest o wiele trudniej je usunąć.

Dopóki woda jest ciepła ryby karmimy intensywnie , aby zgromadziły zapasy do przeżycia zimy.

Wrzesień to praktycznie końcowy miesiąc sezonu wzrostowego ryb i produkcji stawowej .

W tym czasie należy zakończyć prace przygotowawcze do jesiennych odłowów , magazynowanie oraz zimowanie ryb.

Ograniczamy żywienie handlówki pasz węglowodanowych ( zwłaszcza kukurydzy i pasz oleistych )

Żywienie narybku i kroczków paszami wysokowęglowodanowymi powodującymi odkładanie w ciele niezbędnego na okres zimowy tłuszczu.

Przygotowanie oraz zalew zimochowów i magazynów ( zakończenie )

Zakończenie prac pielęgnacyjnych :

– ostateczne zakończenie upraw i obsiewu przesadek I poplonami zimowymi.

– wykoszenie i wygrabienie roślinności na tarliskach , ogrzewalniku oraz przykryciu dna nawozem organicznym

– wykoszenie i renowacja doprowadzalników i odprowadzalników wraz z dezynfekcją .

Przygotowanie sprzętu i planu odłowów ryb :

– skompletowanie pełnej listy sprzętu rybackiego , narzędzi ,środków transportowych oraz ustalenie potrzeb remontowych

– sporządzanie szczegółowego planu i kolejności odłowów poszczególnych stawów

– terminowe przygotowanie środków leczniczych , odkażających i dezynfekcyjnych.

Nadchodząca jesień to czas spoczynku , ale ogród we wrześniu wymaga wiele pracy . Trzeba zaplanować niektóre prace wcześniej . Jeszcze ciepła pogoda , miękka gleba sprzyjają pracom w ogrodzie. To dobra pora na sadzenie drzewek owocowych . To co zrobimy teraz , da efekty wiosną , dlatego warto już teraz zadbać o wrześniowy ogród.

To również dobry czas na pielęgnacje trawnika , by przywrócić go do formy i przygotować na zimę. We wrześniu w ogrodzie trzeba zająć się wyrywaniem chwastów, podobnie jak w poprzednich miesiącach. O podlewaniu nie wolno zapominać , zwłaszcza w cieplejsze dni.

Staw i oczko wodne.

Warto pamiętać o zasadzeniu lub dzieleniu bagiennych roślin , ale przede wszystkim o stopniowym przygotowywaniu do zimy roślin wodnych . Pędy należy przycinać o kilka centymetrów pod miejscem , z którego wyrasta korzeń rośliny.

Zwiędłe fragmenty roślin nadwodnych należy poobcinać. Trzeba jednak uważać , żeby nie usunąć przy tym części zielonych , które są niezbędne do produkcji tlenu. Należy starannie pozbyć się obumierających liści zaś zielone pozostawić. Wkrótce nadejdzie jesień , zatem dni będą coraz krótsze, a noce dłuższe. Nie jest to bez znaczenia dla zbiornika wodnego , gdyż do jego dochodzi zdecydowanie mniej światła. Dla roślin i zwierząt żyjących pod wodą ważne jest to, by jej lustro było odsłonięte w 80-90 % . Należy prócz liści usuwać również części roślin pływających , a także roślin zakorzenionych w wodzie.

Najtańszym i najprostszym rozwiązaniem jest podbierak.

Zabieg taki należy wykonywać powoli i ostrożnie , by dokładnie oczyścić wodę w oczku wodnym.

Wszystko to co wykonamy teraz zaprocentuje w przyszłości .

zdj : mgprojekt.com, polki.pl

TARŁO KARPIA .

Mimo 800 letniej historii produkcji karpia niewiele się zmieniło. Zabiegi hodowlane polegają na wykorzystaniu naturalnych procesów życiowych karpia, obejmujących takie etapy jak rozmnażanie- naturalne tarło , wzrost poprzez żerowanie w stawie ,zimowanie w specjalnie przygotowanych przez hodowców głębokich , dobrze natlenionych stawach .

Jeśli hodowca nie dysponuje odpowiednio dużą powierzchnią stawową , a posiada niewielki staw to oczywiście może zakupić materiał zarybieniowy , najlepiej kroczka i w ciągu roku wyhodować rybę.

Produkcja karpia nazywana jest akwakulturą klasyczną . Technika odłowu i transportu ryb są zgodne z zasadami dobrostanu , a nowoczesne środki transportu wyposażone są w systemy natleniania wody i izotermiczne baseny.

Aby móc hodować karpia należy posiadać materiał hodowlany , a ten uzyskuje się poprzez rozród tej ryby . Rozród karpia w gospodarstwach rybackich przeprowadzany jest albo metodą tradycyjną na tarliskach lub w warunkach kontrolowanych , w wylęgarni .

Przeprowadzanie kontrolowanego rozrodu karpi w wylęgarni daje wiele możliwości dla hodowców. Pierwszą kwestią jest to, że można uzyskać wylęg w dowolnym okresie roku.

W wyniku tarła , które ma charakter naturalny dochodzi do złożenia , a następnie zapłodnienia komórek jajowych zwanych ikrą. Po kilku dniach z ikry wylęgają się ryby zwane wylęgiem lub larwami. Dzięki substancji kleistej ikra , a następnie wylęg ( w pierwszym okresie życia ) utrzymują się na źdźbłach trawy porastającej dno tarliska.

W pierwszych dniach po wykluciu wylęg rozwija się przyczepiony do źdźbeł trawy , w drugim dniu zaczyna pływać , pobiera powietrze i wypełnia nim pęcherz pławny.

Wylęg wkrótce odławia się z tarliska i umieszcza w płytkich stawach zwanych przesadkami I .

Częste niepowodzenia przy tarle naturalnym spowodowały upowszechnienie się rozrodu w warunkach kontrolowanych .

Tarło w sztucznych warunkach w porównaniu z tarłem naturalnym pozwala na : – uniezależnienie okresu dojrzewania płciowego ryb od kapryśnych , naturalnych warunków klimatycznych poprzez stosowanie hipofyzacji i regulacji temperatury wody.

Hipofyzacja – uzyskanie o optymalnym dla hodowcy czasie dojrzałości płciowej tarlaków uzyskuje się poprzez zastosowanie hipofyzacji czyli domięśniowej iniekcji hormonów przysadki mózgowej.

PRZEBIEG TARŁA :

Do tarła wybiera się tzw .komplety tarłowe w układzie trójkowym czyli 1 ikrzyca i 2 mleczaki ( 1:2 ) lub rzadziej w układzie piątkowym (2:3) Wyjątkowo tylko stosuje się układy dwójkowe (1:1 ) gdyż są mało efektywne.

W zależności od gatunku rozwój ikry do młodej ryby może trwać kilka tygodni , a nawet miesięcy.

Zwykle tarlaki dzielimy na trzy grupy : samce, samice oraz ryby nierozpoznane , okaleczone, chore lub młode tarlaki.

SAMICA ( ikrzyca ) ma wiosną kształt podbrzusza bardziej zaokrąglony , otwór odbytowy wypukły.

SAMIEC ( mleczak ) jest bardziej wysmukły niż samica , otwór odbytowy jest kształtem zbliżony do trójkąta ,wklęsły.

Gdy mleczak jest dojrzały wydziela mlecz przy lekkim dotknięciu brzucha .

Na głowie samca występuje także słabo widoczna wysypka tarłowa.

Jak wygląda tarło karpia ?

Tarło karpia składa się z dużej liczby jaj , które są składane przez samicę w wodzie. Ikra jest mała, żółtawa i zazwyczaj przykleja się do płytkich miejsc w wodzie lub do roślin.

Karpie składają ikrę w różnym czasie , w zależności od gatunku i siedliska.

Przeważnie okres tarła rozpoczyna się wiosną , kiedy temperatura rośnie , a dni stają się coraz dłuższe.  W łagodnym klimacie może odbywać się również jesienią.

Karpie są tarlakami , co oznacza ,że składają ikrę w stałych miejscach , a nie rozrzucają jej w wodzie.

Karp składa ikrę w stałych miejscach , które wcześniej wybiera. Po złożeniu ikry samce pilnują miejsca gniazdowania i dbają o to , aby ikra była chroniona przed zagrożeniami.

W warunkach polskich dojrzałość płciową samice karpia osiągają  wieku 4 , a samce 3 lat.

Samice o długości ok.60 cm składa ponad 500 tyś jaj ziaren ikry , przy czym  w warunkach hodowlanych od jednej ikrzycy uzyskuje się ok.  200 tyś jaj.

zdj.allegrolokalnie.pl

Zwalczanie zakwitów i glonów nitkowatych.

W płytkich stawach i zalewiskach o niewielkim przepływie wody może dochodzić do intensywnego rozwoju glonów nitkowatych.

Mogą one tworzyć na powierzchni osadów dennych naloty wyglądające jak zielone, poduszkowate wojłoki. Latem , wskutek intensywnej fotosyntezy i gromadzenia się tlenu między nitkami, glony te wypływają na powierzchnie stawu.

W wyniku fotosyntezy w stawie następuje gwałtowny wzrost zasadowości wody. W ciągu doby pH może podnieść się z 6,6  do 9,6-11 , co powoduje liczne śnięcia ryb.

Nadmierny rozwój glonów powoduje zapychanie krat mnichów w stawach i oczek sieci , uniemożliwia swobodne poruszanie się ryb ( zwłaszcza wylęgu i narybku )

W wyniku ich rozkładu jest pochłaniany tlen, a wydzielają się trujące gazy.

Glony te mogą też powodować nadmierne przesycenie tlenem wody, a nad ranem deficyt tlenu.

BIOLOGICZNE metody zwalczania glonów polegają głównie na zamulaniu wody lub podniesieniu poziomu zalewu.

W zwalczaniu glonów korzystną rolę mogą spełniać kaczki i gęsi , które dodatkowo wzbogacają zbiornik w związki azotowe. Do zwalczania można stosować też intensywne nawożenie.

MECHANICZNE : Polegają na zwalczaniu glonów poprzez ściąganie ich sieciami, grabiami i liniami. Ze względu na znaczną pracochłonność sposób ten stosować można jedynie na małych powierzchniach. Metoda ta jest niezbyt skuteczna , gdyż po 1-2 tygodniu sytuacja wraca do stanu pierwotnego.

CHEMICZNE : Polegają na wstrzymaniu nawożenia mineralnego , a zwłaszcza zaprzestaniu stosowania wody amoniakalnej , której toksyczny wpływ wzrasta w miarę zwiększania się pH wody. Miedziowanie wody za pomocą CuSO4 stosowane jest dość powszechnie . Ostatnio jednak ta metoda nie jest zalecana, gdyż związek ten gromadzi się w zbiornikach wodnych.

Zwalczanie zakwitów wody , które niejednokrotnie pojawiają się w stawach jest dość trudna.

Ogromna masa glonów dochodząca do 35 kg/m ³ wody , powodować może masowe śnięcie ryb. Zakwity występują zwykle po intensywnym nawożeniu stawów saletrami lub fosforanami.

Miedziowanie wody nie daje pozytywnych efektów , gdyż sinice doskonale znoszą dawkę siarczanu miedzi 10-krotnie większą niż dopuszczalna.

Godnym poleceniem są wszelkie zabiegi biologiczno-hodowlane jako najbezpieczniejsze dla środowiska stawowego. Można wprowadzić do stawu amura białego , chętnie zjadającego glony lub też gęste obsady kroczka karpia.

Najczęściej w stawach pojawiają się zielone waty skrętnicy i gwiazdnicy , a następnie siatki wodnej.

Początkowo rozwijają się przy dnie , potem podnoszą się, aż do powierzchni , gdzie tworzą zwartą plątaninę nici i gęsty kożuch , w których znajduje się wylęg oraz starszy narybek. Kożuchy te niebezpieczne są głównie w czasie spuszczania i odłowu przesadki , gdyż umożliwiają spłynięcie do rowu wszystkich ryb. Są także utrapieniem rybaków jeziorowych przy połowach przewłoką lub niewodem.

zdj. ikarp.pl,niechzyja.pl,ceneo.pl

Napowietrzanie stawów hodowlanych.

Prawdopodobnie najważniejszą rzeczą w hodowli ryb jest zapewnienie wystarczającego natleniania wody.

Napowietrzanie stawów poprawia jakość wody , dotlenia wodę w okresie letnim  nie dopuszczając do letniej przyduchy ryb, zimą powoduje powstanie naturalnych przerębli nie dopuszczając do zimowej przyduchy.

W stawach hodowlanych wyznacznikiem jest zawartość tlenu w wodzie.

Różne gatunki potrzebują tego tlenu w różnych ilościach . Zagęszczenie stawu rybami ma decydujący wpływ.

Napowietrzanie takiego stawu nie może być przypadkowe , gdyż ma decydujący wpływ na żywotność i rozwój ryb.

Jeśli zamierzamy w naszym stawie zadbać o zrównoważone środowisko , odpowiednie do hodowli ryb i roślin , nie może w nim zabraknąć natleniania.

Przyducha letnia to efekt upałów. Im wyższa temperatura wody , tym tlen gorzej się rozpuszcza.

Ryby wtedy duszą się w zbiorniku wodnym , z powodu braku tlenu.

Długotrwały brak opadów deszczu i niski poziom wód tylko potęgują ten problem.

Przyducha wiąże się głównie z rozkładem resztek organicznych na dnie zbiornika wodnego.

Silny zakwit glonów również może stać się przyczyną przyduchy , ponieważ często towarzyszy temu zaciemnienie wody, co znacznie utrudnia dostęp światła , a w wyniku tego następuje ograniczenie bądź całkowite zahamowanie procesu fotosyntezy.

Wtedy ogromna ilość tlenu wykorzystywana jest do rozkładu cząstek obumarłych glonów.

Jak rozpoznać przyduchę u ryb ?

Objawy można zauważyć obserwując zachowanie ryb, gwałtowne ruchy i nagłe zmiany kierunku . Poza tym podczas przyduchy ryby szybko podpływają do powierzchni i próbują złapać tlen z atmosfery , wystawiając w sposób charakterystyczny sposób pyszczki z wody.

Przyducha w stawie co robić ?

Aby powstrzymać przyduchę latem można napowietrzać wodę za pomocą urządzeń do natleniania i napowietrzania.

My ze swej strony polecamy aeratory grzybkowe.

Służą do przewietrzania , napowietrzania i natleniania wody w stawach hodowlanych.

Stosuje się je do likwidacji stref beztlenowych w głębszych zbiornikach wodnych.

Urządzenia te w porównaniu z innymi rozwiązaniami technicznymi cechują następujące właściwości :

– duża sprawność i wydajność w stosunku do zużytej energii elektrycznej,

– możliwość ustawienia w dowolnie wybranym miejscu stawu,

– wymusza ruch wody w stawie, a tym samym rozprowadzanie natlenionej wody,

– niewielka ilość czynności obsługowych, oraz prosta konstrukcja pozwala na wykonanie napraw w każdych warunkach i przy użyciu typowych narzędzi i łatwo dostępnych części zamiennych

Zapraszamy SDK Ostróda ul. Składowa 5

tel. 601-661-089 , adres e-mail : handel@sdk.com.pl

zdj. biobasen.pl

zdj. bieleccy.com.pl

zdj. pogoda.se.pl

Wielkość, kształt i głębokość stawu.

Stawy małe są z reguły żyźniejsze niż duże.

Zarówno wielkość jak i kształt zależy od lokalnych warunków terenowych oraz spadków jednostkowych dna.

Głębokość stawu jest bardzo ważną sprawą dla każdego hodowcy , gdyż w naszym klimacie występują duże wahania temperatury. Do niedawna uważano ,że stawy karpiowe dla lepszego i szybszego nagrzewania powinny być płytkie ( niewiele ponad 1 m )

Powojenne wyniki poprodukcyjne wykazały, że stawy głębsze , o większej kubaturze wody, aczkolwiek wolniej nagrzewają się , dają mimo to wyniki lepsze. Stawy głębokie nie tracą bowiem szybko nagromadzonego ciepła, a ryby mają tam większe możliwości wyboru najdogodniejszych miejsc żerowania.

Wody opadowe charakteryzują się okresowością dopływów oraz uzależnieniem od częstotliwości i natężenia opadów . Większe ilości wody pochodzą z roztopów wiosennych i długotrwałych deszczów .

Wody opadowe nie wsiąkają całkowicie  w glebę , gdyż część z nich wpływa po powierzchni ziemi z wodami potoków i rzek. Wartość pokarmowa tych wód jest zależna od kultury rolnej zlewni, z której spływy te dostają się do stawów. Wody opadowe , a także powierzchniowe są bardzo cenne dla gospodarki rybackiej jako wody dobrze natlenione i zasobne w znaczne ilości rozpuszczalnych soli mineralnych . Wody z roztopów wiosennych niosą wprawdzie dużo pożytecznych zawiesin pokarmowych , ale odznaczają się dość niską temperaturą oraz mogą zawierać niebezpieczne dla ryb trujące ochrony oślin z wiosennych oprysków pól i sadów.

Wody płynące w zależności od wielkości i rodzaju zlewni oraz ilości opadów , odznaczają się mniejszą lub większą intensywnością przepływu . Jakość wód rzecznych jest różna ,zależnie od pochodzenia , charakteru i kultury zlewni. Najczęściej są to wody ciepłe ,zawierające sporo tlenu oraz duże ilości składników pokarmowych , zwłaszcza po ulewnych deszczach. Cieki płynące pośród żyznych terenów o wysokiej kulturze rolnej , zasilane częściowo ściekami z osiedli wiejskich , prowadzą wody żyzne , bogate w składniki pokarmowe. Wody pochodzenia źródlanego oraz spływy z piaszczystych i nieurodzajnych terenów , aczkolwiek czyste , są jednak jałowe . Natomiast wody płynące z zanikających torfowisk nasycone są najczęściej kwasami humusowymi , przez co są nieprzydatne dla stawów.

Wody podziemne powstają na skutek wsiąkania w ziemię wód opadowych ,aż do warstwy nieprzepuszczalnej . Spływają one w kierunku jej spadku , wypełniając po drodze jej warstwy wodonośne.

W przypadku wyjścia z warstwy wodonośnej na powierzchnię – wody te występują pod postacią źródeł.  Z głębszych pokładów wydobywane są te wody sztucznie na powierzchnię za pośrednictwem studzien kopanych i artezyjskich . Skład jakościowy wód gruntowych zależy od warstw ,przez które przesiąkają . Najczęściej wody te mają ustabilizowaną temperaturę oraz stosunkowo małą zawartość soli mineralnych. Wody studzienne charakteryzują się dość słabym natlenieniem i dlatego są nieprzydatne są do transportu ryb z zbiornikach. Wody gruntowe powinny być prowadzone do stawów otwartymi rowami , aby zetknęły się z powietrzem i nasyciły tlenem . Dopływ ich zależny jest od zlewni i odznacza się dość dużą stałością i małymi wahaniami ilości wody.

Do napełnienia stawu wodą i utrzymania jej na odpowiednim poziomie przez określony czas konieczne jest : nasycenie wodą dna stawowego, napełnienie wodą całego stawu , uzupełnienie ubytków wody, spowodowanych parowaniem i przesiąkaniem , zapewnienie stałego przepływu niezbędnego dla rodzajów użytkowania.

Przepływ w rzece: Ruch wody w naturalnych kanałach i rzekach

Znaczenie rzek

Rzeki są ważne nie tylko dla człowieka, ale dla życia w ogóle. Są nie tylko wspaniałym miejscem zabaw i wypoczynku dla ludzi , ale stanowią również główne źródło zaopatrzenia w wodę. Dostarczają wody dla melioracji, produkcji energii elektrycznej, transportu towarów. Są przyczyną powodzi. Pozwalają utrzymać odpowiedni poziom wód gruntowych dzięki zjawisku przesiąkania wody rzecznej do gruntu. No i oczywiście, oceany są pełne wody dzięki dopływającym rzekom.

Zlewnie i rzeki

Myśląc o rzece istotne jest pamiętać również o zlewni rzecznej. Czym jest zlewnia?  Jeśli staniemy w miejscu i rozejrzymy się wokół, wszystko co widzimy zawiera się w obrębie zlewni. Zlewnia jest obszarem, z którego woda spływa w kierunku jednego punktu. Zlewnia może być tak mała jak ślad stopy odciśnięty w błocie oraz bardzo duża. Mniejsze zlewnie zawierają się w większych. Znaczenie zlewni jest duże z uwagi na to, że jakość wody w rzece czy strumieniu zależy od tego jakie działania prowadzi człowiek na obszarze zlewni położonym „powyżej” ujścia rzeki.

Zmienność przepływu

Przepływ zmienia się z dnia na dzień, a nawet z minuty na minutę. Oczywiście na zmienność przepływu w rzece najbardziej oddziałuje opad na obszar zlewni. Opad sprawia, że rzeki wzbierają. Poziom wody w rzece podnosi się nawet wtedy, gdy opad spadnie bardzo daleko od jej koryta – pamiętajmy, że opad na zlewnię rzeczną ostatecznie  dociera do jej ujścia. Wielkość rzek zależy przede wszystkim od wielkości zlewni. Duże rzeki mają ogromne zlewnie. Rzeki różniące się wielkością odmiennie reagują na opad. Duże rzeki przybierają i opadają znacznie wolniej niż rzeki małe. W małych zlewniach woda w rzece wzbiera i opada w ciągu godzin, a nawet minut. Duże rzeki potrzebują dni aby ich poziom podniósł się lub opadł, a powódź może trwać wiele tygodni.

Infiltracja: Pionowy ruch wody z powierzchni do gleby i gruntu

Wody gruntowe mają swoje źródło w opadzie

Wszędzie na świecie część wody, która dociera do powierzchni lądu w postaci deszczu czy śniegu, infiltruje w głąb gruntu. Ilość infiltrującej wody zależy od wielu czynników.

Część infiltrującej wody pozostaje płytko pod powierzchnią gruntu, skąd przesiąkając może zasilać strumienie i rzeki. Część wody może infiltrować głębiej, docierając do wód podziemnych. Jeśli warstwy wodonośne nie są zbyt głęboko możliwe jest uwalnianie zgromadzonej tam wody poprzez studnie, z których ludzie czerpią wodę dla swoich potrzeb. Woda w gruncie może pokonywać duże odległości i pozostawać w nim przez długi czas zanim zasili strumienie, rzeki czy oceany.

Woda podpowierzchniowa

Infiltrująca woda opadowa tworzy w gruncie dwie strefy, nienasyconą (aeracji) i  nasyconą (saturacji). W strefie aeracji może występować wolna woda ,ale grunt nie jest nią nasycony. W górnej części strefy nienasyconej mamy warstwę gleby. Jej struktura jest kształtowana przez system korzeniowy roślin. Woda z tej strefy jest wykorzystywana przez rośliny. Poniżej strefy nienasyconej znajduje się strefa nasycona, gdzie woda wypełnia całkowicie przestrzenie pomiędzy cząsteczkami gruntu. Wiercąc studnie ludzie docierają do tej właśnie strefy.

Woda gruntowa przepływa przez grunt

Część infiltrujących opadów tworzy wody gruntowe. W gruncie część wody przemieszcza się blisko jego powierzchni i stosunkowo szybko przedostaje się do rzek i strumieni. Za sprawą sił grawitacyjnych część wody wnika w głębsze warstwy grunt.

zdj. twojogrodek.pl, elipinki.pl, rtarka.ing.uniwroc.pl, publicystykango.pl

MONTAŻ BASENÓW.

W tamtym tygodniu mieliśmy dużo pracy .

Wykonywaliśmy montaże naszych basenów na samochodach.

Dziś chcemy przedstawić Państwu wykonanie montażu basenu na samochodzie dostawczym o ładowności do 3,5 t.

Montowanie basenu SDK FTTN 2000 z osprzętem.

Osprzęt do zamówionego basenu to : rama natleniającego, rynna 1,2 m, regulator przepływu tlenu w skrzynce, uchwyt na 1 butle tlenową leżącą.

Klient odjechał od nas zadowolony 😊, czego dowodem są poniższe zdjęcia.

Dziękujemy i zapraszamy ponownie 🙂

Jeśli chcą Państwo dowiedzieć się szczegółów to zapraszamy do zadawania pytań.

Jesteśmy do Państwa dyspozycji w godz. 7-15 , pod numerem telefonu ( 89) 646-05-95 , jak również tel. kom. 601-661-089 .

Można również pisać na Whatsapp (601-661-089 )lub email : handel@sdk.com.pl

Pozdrawiamy Was serdecznie i zapraszamy do kontaktu z nami .

SDK Ostróda.